Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II OZ 948/26

Postanowienie NSA z 23 września 2026 r., II OZ 948/26 – ochrona przeciwpożarowa

Wynik

Uchylono zaskarżone postanowienie Zwrócono wpis od zażalenia

Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
23 września 2026
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej N. w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 1188/25 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej N. w K. na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie z dnia 17 lipca 2025 r., znak: WPZ.5290.7.2025.4.WK w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. zwrócić Wspólnocie Mieszkaniowej N. w K. uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Wspólnota Mieszkaniowa N. w K. wniosła skargę na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie z 17 lipca 2025 r., znak: WPZ.5290.7.2025.4.WK w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 3 grudnia 2025 r., sygn. akt II SA/Kr 1188/25, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie sądowe. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 56 p.p.s.a. w razie wniesienia skargi do Sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Podkreślono, że skoro przed wniesieniem skargi – co miało miejsce 19 sierpnia 2025 r. – złożono wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, a postępowanie w tym przedmiocie nie zostało zakończone, to zaistniała podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania w oparciu o art. 56 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 marca 2026 r., sygn. akt II OZ 194/26 uchylił postanowienie WSA z 3 grudnia 2025 r. W uzasadnieniu wskazano, że 24 lipca 2025 r. skarżąca złożyła wniosek o stwierdzenie nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r., natomiast 19 sierpnia 2025 r. została wniesiona skarga na to postanowienie. Jednakże jeszcze przed wydaniem przez WSA postanowienia z 3 grudnia 2025 r., postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie z 17 lipca 2025 r., zostało zakończone wydaniem przez Komendanta Głównego Państwowej Straży Pożarnej postanowienia z 8 września 2025 r. znak BPZ-II.5291.3.2025.12 o odmowie stwierdzenia nieważności ww. postanowienia z 17 lipca 2025 r. Ponadto NSA zaznaczył, że skarżąca wniosła skargę na postanowienie z 8 września 2025 r. Tymczasem Sąd pierwszej instancji jako jedyną podstawę zawieszenia wskazał wszczęcie i niezakończenie postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. nie poddał więc analizie ww. okoliczności, a w zw. z tym nie uzasadnił należycie wydanego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 12 czerwca 2026 r., sygn. akt II SA/Kr 1188/25, na podstawie art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), zawiesił postępowanie sądowe. W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd wskazał, że w odpowiedzi na skargę wniesiono o zawieszenie postępowania w oparciu o art. 56 p.p.s.a. ze względu na złożenie przez stronę skarżącą w dniu 24 lipca 2025 r. wniosku o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Wskazując na treść art. 56 p.p.s.a. Sąd podkreślił, że skoro przed wniesieniem skargi (19 sierpnia 2025 r.) złożono wniosek o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, a postępowanie w tym przedmiocie nie zostało zakończone to zaistniała podstawa do zawieszenia niniejszego postępowania. Jednocześnie Sąd wskazał, że o ile postępowanie administracyjne w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności zakończyło się, to jednak toczy się postępowanie sądowe co do skargi z 8 września 2025 r. znak BPZ-II.5291.3.2025.12, która była rozpoznawana przez WSA w Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 2506/25. Zaznaczono, że postępowanie sądowo-administracyjne zostało zakończone wyrokiem z 7 maja 2026 r., którym oddalono skargę jednakże orzeczenie to jest nieprawomocne. W związku z tym faktem WSA w Krakowie, na podstawie art. 56 p.p.s.a. zawiesił postępowanie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz skarżącej. Zaskarżonemu orzeczeniu Spółka zarzuciła naruszenie: 1. art. 56 p.p.s.a. w zw. z art. 124 § 1 pkt 6 p.p.s.a., a także art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez niezasadne zawieszenie postępowania sądowo-administracyjnego mimo braku przesłanek – w dacie wydania zaskarżonego postanowienia postępowanie administracyjne wszczęte w celu stwierdzenia nieważności postanowienia Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie z dnia 17 lipca 2025 r., znak WPZ.5290.7.2025.4.WK nie pozostawało w toku, a Sąd pominął wynikający z akt sprzeciw skarżącej oraz inne dokumenty potwierdzające zakończenie postępowania nadzwyczajnego; 2) art. 141 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. poprzez wydanie postanowienia z uzasadnieniem, które w istocie nie pozwala jednoznacznie ustalić na jakiej podstawie prawnej Sąd zawiesił postępowanie, ani także określić czy w rzeczywistości istniała przesłanka do zawieszenia postępowania, albowiem Sąd odstąpił od jakiegokolwiek badania przesłanek uprawniających go do zawieszenia postępowania, a co za tym idzie treść rozstrzygnięcia nie ma stabilnego oparcia w uzasadnieniu. W konsekwencji orzeczenie nie daje się kontrolować instancyjnie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne i zasługuje na uwzględnienie. W punkcie wyjścia należy przypomnieć, że 19 sierpnia 2025 r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie Małopolskiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie z 17 lipca 2025 r., znak: WPZ.5290.7.2025.4.WK w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania. Uprzednio, tj. 24 lipca 2025 r. zwróciła się do organu z wnioskiem o stwierdzenie nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. Następnie postanowieniem z 8 września 2025 r., Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej odmówił stwierdzenia nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. Od tego postanowienia skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą Sąd ten oddalił wyrokiem z dnia 7 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2506/25, który jest prawomocny od 5 sierpnia 2026 r. Zaskarżonym w niniejszej sprawie postanowieniem z 12 czerwca 2026 r., WSA w Warszawie zawiesił postępowanie wskazując, że o ile postępowanie administracyjne w zakresie wniosku o stwierdzenie nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. zakończyło się, to jednak toczy się postępowanie sądowe co do skargi na postanowienie z 8 września 2025 r., znak BPZ-II.5291.3.2025.12, która była wówczas rozpoznawana przez WSA w Warszawie pod sygn. akt VII SA/Wa 2506/25. Zaznaczono, że postępowanie sądowo-administracyjne zostało zakończone wyrokiem z 7 maja 2026 r., którym oddalono skargę jednakże orzeczenie to jest nieprawomocne. Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Uwzględniając treść i funkcję przywołanego przepisu prawa należy stwierdzić, że znajduje on zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdy uprawniony podmiot wniesie do sądu administracyjnego skargę na akt administracyjny, który w momencie wniesienia skargi jest już przedmiotem postępowania nadzwyczajnego, czyli postępowania administracyjnego w przedmiocie jego zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności lub wznowienia postępowania. Istotą zastosowania tego przepisu jest zapobieżenie sytuacji, w której wobec jednego aktu administracyjnego jednocześnie prowadzona jest kontrola legalności oraz postępowanie administracyjne nadzwyczajne. Mając zatem na uwadze jedyną przesłankę zastosowania przepisu art. 56 p.p.s.a. należy podkreślić, że znajduje on wyłącznie zastosowanie w celu zapobieżenia dwutorowości postępowania sądowoadministracyjnego i administracyjnego nadzwyczajnego, których przedmiotem byłby ten sam akt administracyjny. W świetle powyższego błędna jest ocena Sądu I instancji odnośnie podstaw zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi na postanowienie z 17 lipca 2025 r., z tego powodu, że wyrokiem z 7 maja 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2506/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę skarżącej na postanowienie z 8 września 2025 r., który to wyrok nie był prawomocny. Sąd I instancji bez uzasadnionych podstaw przyjął za podstawę prawną swojego postanowienia przepis art. 56 p.p.s.a., który w żadnym stopniu, ani też zakresie nie znajduje zastosowania w sytuacji równoczesnego prowadzenia odrębnych postępowań sądowoadministracyjnych, które zostały wszczęte ze skarg na dwie różne decyzje administracyjne (postanowienia) – zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie z 17 lipca 2025 r. oraz postanowienie z 8 września 2025 r. będące przedmiotem zaskarżenia w sprawie o sygn. VII SA/Wa 2506/25. Przepis art. 56 p.p.s.a. – jak wyżej wspomniano – zapobiega prowadzeniu dwóch postępowań, których przedmiotem jest jeden akt administracyjny, a mianowicie postępowania sądowoadministracyjnego zainicjowanego skargą wniesiona na ten akt oraz postępowania administracyjnego zmierzającego do wzruszenia tego aktu w trybie nadzwyczajnym. Natomiast w zaskarżonym postanowieniu Sąd I instancji przyjął za podstawę zawieszenia postępowania okoliczność nieprawomocnego oddalenia (w sprawie VII SA/Wa 2506/25) skargi na postanowienie, które nie było przedmiotem skargi w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1188/25, czyli postępowaniu sądowoadministracyjnym, które zaskarżonym postanowieniem zawiesił. Brak podstaw do zawieszenia postępowania na podstawie art. 56 p.p.s.a. wynika zatem z tego, że nie występuje sytuacja, w której postępowanie sądowoadministracyjne mogłoby być prowadzone obok postępowania nadzwyczajnego, albowiem postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. zostało już – jak wynika z akt sprawy – zakończone postanowieniem z 8 września 2025 r. W dacie podejmowania zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji nie było prowadzone żadne postępowanie nadzwyczajne dotyczące stwierdzenia nieważności postanowienia z 17 lipca 2025 r. W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz w zw. z art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Informacje o sprawie

Data wpływu
11 sierpnia 2026
Skarżony organ
Komendant Państwowej Straży Pożarnej
Sędziowie
Jerzy Stankowski /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny