II OZ 940/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Stowarzyszenia [...] w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 790/15 odrzucającego skargę kasacyjną Stowarzyszenia [...] w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 790/15 w sprawie ze skargi Stowarzyszenia [...] w S. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną Stowarzyszenia [...] w S. od wyroku tego Sądu z dnia 22 marca 2016 r. Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, w wykonaniu zarządzenia z dnia 27 maja 2016 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez nadesłanie wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się jej (art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) wraz z jego 5 odpisami, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a.). W dniu 16 czerwca 2016 r. w Biurze Podawczym Sądu zostało złożone osobiście pismo z dnia 16 czerwca 2016 r. zawierające oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy wraz – jak wynika z adnotacji na prezentacie – z 4 jego odpisami. Sąd wobec braku realizacji zarządzenia w całym jego zakresie na podstawie art. 178 w związku z art. 176 § 2 i art. 47 § 1 P.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyło Stowarzyszenie [...] w S., wnosząc o jego uchylenie. Jak podkreślono, Sąd błędnie przyjął, że pismo złożono w 4 egzemplarzach, podczas gdy faktycznie złożono ich 5. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stwierdzić trzeba, że wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna określono w art. 176 P.p.s.a. Wśród nich wymieniono w § 2 wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w powyższym przepisie, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia (art. 177a P.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 maja 2016 r. skarżące Stowarzyszenie zostało wezwane do usunięcia braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie stosownego wniosku, o którym mowa powyżej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania z zagrożeniem jej odrzucenia. Strona wykonała powyższe wezwanie, jednakże akta sprawy nie pozwalają na jednoznaczne ustalenie, czy liczba złożonych odpisów była wystarczająca do nadania skardze kasacyjnej dalszego biegu. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 16 czerwca 2016 r. w Biurze Podawczym Sądu złożono osobiście pismo datowane na ten sam dzień wraz z jego 4 odpisami, o czym stosowną wzmiankę zamieszczono na prezentacie. Słusznie jednak podnosi skarżące Stowarzyszenie, że na tym samym piśmie jego autor zaznaczył, że w załączeniu znajduje się 5 egzemplarzy pisma, zaś na kopii tego pisma, będącego w jego dyspozycji, zamieszczono jedynie prezentatę Sądu z parafką przyjmującego – bez adnotacji o ilości załączników. Nie pozwalało to na weryfikację, ile w rzeczywistości złożono odpisów pisma z dnia 16 czerwca 2016 r. i po czyjej stronie leży błąd w ich liczeniu. Brak wskazania ilości załączników na kopii skarżącego uniemożliwiał mu przy tym podjęcie stosownych działań i wyjaśnienie powstałych na tym tle rozbieżności. Na wyjaśnienie tej sytuacji nie pozwala również stan akt sprawy, bowiem brak w nim przedmiotowych odpisów. Zauważyć wreszcie trzeba, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wykonaniu zarządzenia sędziego wraz z doręczeniem zaskarżonego postanowienia dokonał również doręczenia odpisów (odrzuconej) skargi kasacyjnej organowi i pozostałym uczestnikom postępowania. W piśmie informującym o doręczeniu zamieszczono stosowną informację, że sprawa zostanie rozpoznawana na posiedzeniu niejawnym, jeżeli żadna z pozostałych stron w terminie 14 dni od doręczenia odpisu skargi kasacyjnej nie zażąda przeprowadzenia rozprawy (art. 182 § 2 P.p.s.a.). Powyższa informacja, w jakim trybie będzie procedował Naczelny Sąd Administracyjny, pozwala na przyjęcie, że ww. pismo z dnia 16 czerwca 2016 r., zostało jednak doręczone wszystkim stronom postępowania tym bardziej, że jeden z uczestników zażądał przeprowadzenia rozprawy. Tym samym nie zostało wykazane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, że złożona w sprawie skarga kasacyjna posiadała takie braki formalne, które uniemożliwiały jej rozpoznanie. Ponieważ powyżej stwierdzonych wątpliwości nie można rozstrzygnąć na podstawie akt sprawy, a nie ma podstaw prawnych do ich interpretowania na niekorzyść skarżącego kontrolowane postanowienie Sądu pierwszej instancji – jako skutecznie podważone w rozpoznawanym zażaleniu – podlegało uchyleniu, o czym Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.