II OZ 938/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 maja 2016 r. odrzucającego wniosek M. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M. W., jako wniesioną po terminie. Odpis tego postanowienie wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 18 marca 2016 r. Pismem z dnia 25 marca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu, wskazując na okres choroby, pobytu w szpitalu oraz zabiegów leczniczych w dniach 24.10 – 7.11.2015r., 16.11. - 22.11.2015r., 30.11.2015r. - 6.01.2016r. (zwolnienia lekarskie), 30.11 – 7.12.2015r. (pobyt w szpitalu), 4.11 – 19.11.2015r. (zabiegi w ambulatorium). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r., na podstawie art. 88 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), - dalej p.p.s.a. odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżąca otrzymała postanowienie o odrzuceniu skargi w dniu 18 marca 2016 r. Z tym też dniem strona skarżąca dowiedziała się o przyczynie odrzucenia skargi. Należy więc przyjąć, że dzień 18 marca 2016 r. był dniem w którym ustała przyczyna uchybienia terminu w rozumieniu art. 87 § 1 p.p.s.a. W związku z tym od tegoż dnia zaczął biec siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Termin ten upłynął zatem dnia 25 marca 2016r., zaś skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu dopiero dnia 29 marca 2016r. (data prezentaty organu II instancji). W związku z powyższym wniosek o przywrócenie terminu należało uznać za spóźniony i podlegający odrzuceniu na podstawie art. 88 p.p.s.a. M. W. pismem z dnia 25 maja 2016 r. wniosła zażalenie na w/w postanowienie Sądu z dnia 4 maja 2016 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania: 1. art. 87 § 1 p.p.s.a. poprzez jego zastosowanie i błędne przyjęcie, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winno być wniesione bezpośrednio do sądu, w którym czynność miała być dokonana, podczas gdy z brzmienia art. 87 § 3 p.p.s.a. wynika jasna dyspozycja, iż wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu którego działanie jest przedmiotem skargi, 2. art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie i wobec powyższego uznanie, iż termin do wniesienia pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie został w niniejszej sprawie dotrzymany; 3. art. 88 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie, że wniosek o przywrócenie terminu był spóźniony podczas gdy zostały dochowane wszelkie wymogi właściwe dla tego typu pism procesowych, w tym dotrzymano terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 88 p.p.s.a. spóźniony albo niedopuszczalny z mocy ustawy wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu. Spóźniony jest ten wniosek, który został wniesiony po upływie 7-dniowego terminu liczonego od chwili ustania przyczyny uchybienia terminowi. Natomiast o niedopuszczalności wniosku można mówić, gdy nie spełnia on ustawowych warunków jego dopuszczalności (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz pod red. Prof. Romana Hausera, Prof. Marka Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck Warszawa 2013, s. 458). WSA w Krakowie przed przystąpieniem do merytorycznej oceny złożonego wniosku zbadał, czy wniosek został wniesiony w terminie oraz czy nie wystąpiła przesłanka jego niedopuszczalności. W rozpoznawanej sprawie błędnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. Za datę uzyskania informacji o uchybieniu terminu należało uznać, jak przyjęto w zaskarżonym postanowieniu datę doręczenia skarżącej postanowienia WSA w Krakowie z dnia 23 lutego 2016 r., czyli dzień 18 marca 2016 r. Termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 25 marca 2016 r. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie błędnie przyjął za datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu dzień 29 marca 2016 r. (data wynikająca z prezentaty Kancelarii Urzędu WINB w Krakowie). Oznacza to, że nadany w dniu 25 marca 2016 r., w urzędzie pocztowym wniosek został złożony w terminie i podlega rozpoznaniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.