II OZ 935/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt VII SA/Wa 69/15 odrzucające zażalenie K. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 stycznia 2016 r. odrzucające skargę kasacyjną K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 69/15 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 21 stycznia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną K. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r. sygn. akt VII SA/Wa 69/15 w sprawie ze skargi K. G. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania. Zażalenie na w/w postanowienie wniosła K. G. Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału VII WSA w Warszawie z dnia 10 lutego 2016 r. pełnomocnik K. G. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia oraz uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie i złożenie jednego odpisu zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 22 czerwca 2016 r. na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) odrzucił zażalenie K. G. wskazując, że wezwania do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez jego podpisanie i nadesłanie 1 egzemplarza odpisu zażalenia oraz do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 18 lutego 2016 r. Skarżąca jak i jej pełnomocnik nie wykonali w/w wezwań Sądu, dlatego też zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. podlegało odrzuceniu. Zażalenie na powyższe postanowienie z dnia 22 czerwca 2016 r. złożył pełnomocnik K. G. zarzucając naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 173 § 2 w zw. z art. 177 § 1 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu zażalenia z dnia 4 lutego 2016 r. na postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r., w sytuacji kiedy postanowienie z dnia 21 stycznia 2016 r. nie powinno być w ogóle wydane, gdyż skarżąca prawidłowo wniosła skargę kasacyjną. Pełnomocnik skarżącej kasacyjnie wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy WSA w Warszawie oraz o zasadzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy podkreślić, iż zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3). W sprawie niniejszej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował przepis powyższy w sposób prawidłowy. Pomimo bowiem prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu – skarżąca żądany wpis nie uiściła. W takiej sytuacji Sąd był zatem zobowiązany zażalenie odrzucić jako nieopłacone na podstawie powołanego wyżej przepisu. Jednocześnie należy wskazać, że pełnomocnik skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania nie podpisał zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Zatem w niniejszym przypadku odpowiednie zastosowanie znajdzie art. 178 p.p.s.a., który nakazuje odrzucić zażalenie, jeżeli strona nie uzupełniła jego braków formalnych w wyznaczonym terminie. Brakiem formalnym zażalenia w rozpoznawanej sprawie był brak podpisu pełnomocnika skarżącej pod zażaleniem zna postanowienie Sądu z dnia 21 stycznia 2016 r. Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest zatem uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, ONSA i WSA 2008/2/23).