II OZ 910/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 20 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SAB/Wa 123/14 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi D.W. i M.W. na przewlekłość Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...] stycznia 2004 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w związku z wnioskiem skarżących D. W. i M. W. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 8 listopada 2016 r., sygn. akt VII SAB/Wa 123/14, którym oddalono skargę skarżących na przewlekłość Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...]z dnia [...] stycznia 2004 r., zarządzeniem z dnia 28 kwietnia 2017 r. wezwał solidarnie skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych. Wskazano przy tym na wymóg uiszczenia tej kwoty w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Zażaleniem D. W. i M. W. zaskarżyli powyższe zarządzenie wnosząc o jego uchylenie i wskazując, że wezwanie do opłaty od uzasadnienia wyroku wydanego w trybie bezprocesowym i uproszczonym bez uzasadnienia stanowi rażące naruszenie prawa, uporczywe nękanie strony skarżącej i pozbawienie jej prawa do obrony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 234 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządzi ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia Jednocześnie w art. 236 p.p.s.a. zawarto delegację ustawową dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, wysokości opłat kancelaryjnych. W wykonaniu tej delegacji Rada Ministrów wydała rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192). Zgodnie z § 2 tegoż rozporządzenia opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczony na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, zgłoszonego w terminie siedmiu dni od ogłoszenia orzeczenia albo doręczenia odpisu sentencji orzeczenia, pobiera się w kwocie 100 zł. Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie prawidłowo zastosował powyższe przepisy wzywając solidarnie D. W. i M. W. występujących z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku do uiszczenia od tego wniosku opłaty kancelaryjnej w wysokości 100 zł, stosownie do treści § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Wyjaśnić przy tym należy, że ustawodawca nie przewidział specjalnej procedury w sprawach rozpoznawanych w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym, zatem zastosowanie do spraw wydanych w tym trybie mają przepisy ogólne. Skoro skarżącym przesłana została sentencja wyroku, a następnie w związku z ich wnioskiem, złożonym w ustawowym terminie, sporządzono i przesłano im uzasadnienie przedmiotowego wyroku, to zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, Sąd prawidłowo wezwał skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od sporządzonego na ich wniosek uzasadnienia wyroku. Brak było zatem podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia, skoro zostało wydane we właściwym trybie, a wysokość wskazanej w zarządzeniu opłaty jest zgodna z obowiązującymi w tym zakresie przepisami (zob. postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2017 r., sygn. akt II OZ 592/17). W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 198 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.