II OZ 907/18

Dnia 2 października 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 655/17 w przedmiocie odmowy zwrotu wpisu sądowego w sprawie ze skarg A. K. i R. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w [...] z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 9 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Wr 655/17, odmówił skarżącemu R. K. zwrotu całości uiszczonego wpisu sądowego od skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowanego w[...]z [...] lipca 2017 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku wybudowanego na granicy działek ogrodowych bez wymaganego pozwolenia na budowę. Skarżący R.K. pismem z 9 kwietnia 2018 r., powołując się na art. 51 i art. 214 § 2 p.p.s.a., wystąpił o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł. Wskazał, że w związku z tym, że jego sprawa o sygn. akt II SA/Wr 656/17 oraz sprawa ze skargi A. K. o sygn. akt II SA/Wr 655/17 mają wspólny przedmiot i zostały połączone do wspólnego rozpoznania, to powinna być wniesiona tylko jedna opłata sądowa. Sąd pierwszej instancji oddalając na podstawie art. 225 i art. 227 § 1 p.p.s.a. wniosek skarżącego stwierdził, że jakkolwiek obie wyżej wymienione sprawy połączono do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia na podstawie art. 111 p.p.s.a. to nie oznacza to jednakże, że tworzy się z tych spraw jedną nową sprawę. Połączenie podyktowane względami technicznymi i ekonomią procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, że łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal dwiema samodzielnymi sprawami. Możliwe pozostaje bowiem nadal choćby cofnięcie lub odrzucenie jednej ze skarg. Innymi słowy połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie powoduje, że dwie skargi stają się jedną skargą. Dalej Sąd pierwszej instancji stwierdził, że w art. 214 § 2 p.p.s.a. mowa jest o jednej opłacie od jednego pisma wnoszonego przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. Gdyby zatem A.K. i R. K. wnieśli jedną skargę (jedno pismo), można byłoby rozważać, czy powinna ona podlegać jednej opłacie. Jednak do Sądu wpłynęły dwie skargi i obie podlegały stosownym opłatom. Połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie spowodowało, że obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej z wniesionych skarg ustał. Wobec tego Sąd stwierdził brak podstaw do uwzględnienia wniosku o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi R. K., ponieważ wpis ten został pobrany w prawidłowej wysokości i mimo połączenia dwóch spraw do wspólnego rozstrzygnięcia nie stał się wpisem sądowym nienależnym. W zażaleniu na postanowienie skarżący R.K. zarzucił naruszenie art. 214 § 2 w zw. z art. 225 p.p.s.a. Stwierdził, że w sprawie między nim a drugim skarżącym zachodzi współuczestnictwo materialne "z uwagi na wspólność nałożonych na (nich) obowiązków dotyczących nakazu rozbiórki budynku wybudowanego na granicy działek ogrodowych". W związku z tym uznał, że skarga mogła być wniesiona wspólnie i powinna podlegać jednej opłacie sądowej. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Sąd pierwszej instancji trafnie zwrócił uwagę na to, że art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302) stasuje się wówczas, gdy pismo podlegające opłacie wnosi kilka osób i tylko w takiej sytuacji można rozważać, czy uprawnienia i obowiązki tych osób związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli natomiast dwie odrębne skargi. W związku z tym, zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., od każdego ze skarżących został pobrany odrębny wpis od każdej ze skarg. W ocenie NSA dwa odrębne wpisy sądowe zostały pobrane zgodnie z prawem, niezależnie od tego, że w ocenie NSA obowiązki skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, gdyż przedmiotem skarg w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, którą utrzymano w mocy decyzję organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji, wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, którą nałożono na obu skarżących obowiązek rozbiórki budynku, traktowanego - jak wynika z uzasadnienia decyzji organów obu instancji - jako jedną całość. Fakt, że obowiązki obu skarżących związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, w myśl art. 214 § 2 p.p.s.a., stanowi podstawę do tego, aby uiszczali oni jedną opłatę od pism wnoszonych wspólnie, co miało miejsce w związku z wniesieniem przez nich jednej skargi kasacyjnej. W tym stanie sprawy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, a wniesione zażalenie, jako niezasadne, podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.