II OZ 838/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 maja 2026 r. sygn. akt II SA/Rz 1522/25 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienie braków formalnych skargi B. D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 19 września 2025 r. nr ... w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2026 r., sygn. akt II SA/Rz 1522/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia skargi B. D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 19 września 2025 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki. Sąd Wojewódzki w uzasadnienia postanowienia wskazał, że postanowieniem z dnia 16 grudnia 2025 r. odrzucił skargę B. D. na decyzję Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia 19 września 2025 r. w przedmiocie nakazu rozbiórki, w związku z nieuzupełnieniem w terminie braków formalnych skargi w zakresie nadesłania odpisów skargi oraz podania numeru PESEL W dniu 7 stycznia 2026 r. do Sądu wpłynęło zażalenie skarżącej na postanowienie o odrzuceniu skargi. W zażaleniu skarżąca wniosła o zmianę postanowienia, bądź ewentualnie o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, podnosząc, że pismo z uzupełnieniem braków formalnych skargi wysłała do Sądu w dniu 5 grudnia 2025 r. W wykonaniu zarządzenia sędziego z dnia 10 lutego 2026 r. wezwano skarżącą do uzupełnienia złożonego wniosku o przywrócenie terminu przez wykazania, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.), w tym jednoznaczne podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, zakreślając jej termin 7 dni na wykonanie tego wezwania. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 13 lutego 2026 r. Następnie Sąd Wojewódzki wskazał, że postanowieniem z 10 lutego 2026 r. odrzucił ponadto zażalenie skarżącej na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi, z uwagi na jego wniesienie po upływie ustawowego terminu. Skarżąca pismem z dnia 20 lutego 2026 r. wniosła zażalenie na to postanowienie, lecz jednocześnie nie ustosunkowała się do wezwania w przedmiocie wykazania zachowania terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2026 r. sygn. akt II OZ 434/26, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie tut. Sądu z dnia 10 lutego 2026 r. o odrzuceniu zażalenia. Sąd Wojewódzki zaznaczył, że w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżąca podała, że w dniu 5 grudnia 2025 r. wysłała do Sądu pismo w sprawie uzupełnienia braków formalnych skargi, a jeśli nastąpiło opóźnienie w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie, jest to wynikiem jej wieku, niedoczytania pouczenia Sądu oraz złego stanu zdrowia po przebytym leczeniu szpitalnym. Ponieważ skarżąca powołała się na okoliczności nader ogólne, nie sposób było z nich wywieść, kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała. Sąd wezwał zatem skarżącą do uzupełnienia wniosku o wyjaśnienie tej kwestii. Sąd wyznaczył skarżącej termin 7 dni na wykonanie tego wezwania, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie dotychczas nadesłanych informacji. Skarżąca odebrała wezwanie w dniu 13 lutego 2026 r., jednak nie ustosunkowała się do jego treści, a jedynie wystąpiła z zażaleniem na postanowienie tut Sądu o odrzuceniu jej zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi, które również zostało wniesione po terminie. W piśmie skarżąca przedstawiła jedynie argumentację, co do okoliczności wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. W związku z powyższym skarżąca nie wykazała, aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony z dochowaniem 7-dniowego terminu, liczonego od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jak również nie wskazała okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku. W tych okolicznościach faktycznych Sąd nie mógł przystąpić do merytorycznej oceny wniosku, ponieważ nie miał możliwości ustalenia, czy został on wniesiony z zachowaniem 7-dniowego terminu przewidzianego ustawą p.p.s.a. na jego wniesienia. W konsekwencji Sąd Wojewódzki orzekł o odrzuceniu wniosku na podstawie art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wniosła skarżąca podnosząc, że wezwanie otrzymała 13 lutego 2026 r. i udzieliła odpowiedzi dlaczego wniosła zażalenie po terminie. Wskazała, że w odpowiedzi prosiła o zmianę postanowienia o odrzuceniu zażalenia. Ponadto zaznaczyła, że jest osoba starszą i schorowaną, utrzymującą się z emerytury, z uwagi na wiek i dużą korespondencję w sprawie nadzoru budowlanego zdarza się jej pomylić sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W świetle natomiast art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do dyspozycji art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Zaznaczyć należy, że Sąd Wojewódzki miał obowiązek ustalić czy wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności jest dopuszczalny oraz, czy został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Stwierdzenie przekroczenia tego terminu, bądź niedopuszczalności wniosku skutkuje wydaniem postanowienia o odrzuceniu tego pisma. W pierwszej kolejności należy wskazać, że skarżąca z doręczonego w dniu 23 grudnia 2025 r. postanowienia o odrzuceni skargi dowiedziała się o tym, iż nie uzupełniła wszystkich braków formalnych skargi. Mianowicie nie podała swojego numeru PESEL oraz nie nadesłała odpisów skargi, do czego była wezwana pismem sądowym. Zasadniczo więc skarżąca powinna w terminie 7 dni od daty doręczenia wymienionego postanowienia złożyć wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, czego jednak nie uczyniła. Ponadto skarżąca, mimo wezwania sądowego, nie wskazała żadnych danych, pozwalających na ustalenie innej daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Podkreślić trzeba, że skarżąca chociaż miała przekonanie o wykonaniu wezwania do uzupełnienia braków skargi, to jednak po otrzymaniu postanowienia z 16 grudnia 2025 r. o odrzuceniu skargi miała już wiedzę, iż uiściła tylko wpis a nie usunęła innych braków skargi. Mimo tego nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu w terminie 7 dni, ani też nie przedstawiła okoliczności świadczących o zachowaniu tego terminu. W takim stanie sprawy Sąd Wojewódzki prawidłowo orzekł o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.