II OZ 798/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt II SAB/Gl 60/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. L. na bezczynność Starosty Będzińskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 21 maja 2018 r., sygn. akt II SAB/Gl 60/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 27 marca 2017 r. w sprawie ze skargi na bezczynność Starosty Będzińskiego. Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 maja 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 27 marca 2017 r. w kwocie 100 zł (słownie sto złotych) stosownie do § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 28 grudnia 2017 r., wezwanie zawierało informację, że zażalenie nie przysługuje. Skarżący nie uiścił w terminie wymaganego wpisu, wniósł natomiast zażalenie na zarządzenie z dnia 27 listopada 2017 r. Zażalenie to zostało prawomocnie odrzucone postanowieniem z dnia 17 stycznia 2018 r. Sąd stwierdził, że mimo prawidłowego wezwania do uiszczenia wpisu wraz z pouczeniem o skutkach prawnych niedokonania powyższego, skarżący nie uiścił przedmiotowego wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 27 marca 2017 r., w związki z czym postanowił odrzucić zażalenie. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.). Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie uiścił należnego wpisu od zażalenia, a więc Sąd pierwszej instancji był zobowiązany do odrzucenia zażalenia. Z przepisów ustawy P.p.s.a. wynika obowiązek poniesienia przez stronę kosztów toczącego się z jej inicjatywy postępowania. Przejawem tej zasady jest między innymi obowiązek uiszczenia wpisu, a brak wykonania obowiązku w tym zakresie powoduje, że sąd administracyjny nie może rozpoznać wnoszonych przez stronę pism. Wyjątkiem od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący występował o przyznanie prawa pomocy, jednak jej wniosek nie został uwzględniony. Ponadto przedmiotowa sprawa bezczynności organu nie jest jedną ze spraw, które podlegają ustawowemu zwolnieniu z kosztów sądowych (art. 239 P.p.s.a.). Skarżący był więc zobowiązany ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu (art. 199 P.p.s.a.), w tym między innymi wpis sądowy od zażalenia. Z powyższych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.