II OZ 794/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 marca 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2838/25 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 18 września 2025 r. nr DOR.7110.328.2025.MKU w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 13 marca 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 2838/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143), dalej "p.p.s.a.", odrzucił zażalenie Wspólnoty Mieszkaniowej [...] w G. (dalej skarżąca, wspólnota) na postanowienie z 14 stycznia 2026 r. o odrzuceniu skargi. Sąd I instancji wskazał, że pełnomocnik skarżącej wniósł zażalenie na postanowienie z 14 stycznia 2026 r., do którego nie dołączył dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że jest on predestynowany do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego zażalenia, w terminie siedmiu pod rygorem jego odrzucenia, przez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone 16 lutego 2026 r., jednakże pełnomocnik skarżącej nie nadesłał stosownego pełnomocnictwa, co obligowało Sąd do odrzucenia zażalenia. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 26 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 28 § 1 p.p.s.a. oraz art. 31 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a. Ponadto wskazała na naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podkreślając, że skarga nie posiadała braków formalnych, gdyż nadesłane pełnomocnictwo ma szerszy zakres, niż to, o którym mowa w art. 36 p.p.s.a. Ponadto wezwanie z 9 lutego 2026 r. do usunięcia braku było bezskuteczne, gdyż skarżąca nie miała organu uprawnionego do jej reprezentacji. Wyjaśnił, że już od 4 lipca 2025 r. skarżąca nie posiadała zarządu, ponieważ wszyscy jego członkowie zrezygnowali z pełnionej funkcji. Wobec powyższego pełnomocnik skarżącej wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a. zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Z powołanych przepisów wynika, że nieusunięcie braków formalnych zażalenia w wyznaczonym terminie obliguje sąd do odrzucenia zażalenia na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, zaś zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Tym samym art. 46 § 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, że warunkiem formalnym zażalenia wniesionego przez profesjonalnego pełnomocnika jest dołączenie umocowania. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Jak wynika z akt sprawy zarządzeniem z 9 lutego 2026 r. sąd pierwszej instancji wezwał pełnomocnika wnoszącego zażalenie do usunięcia braków formalnych zażalenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.), poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania wnoszącego zażalenie. Pomimo wezwania brak formalny nie został uzupełniony. Nie można zgodzić się z argumentacją zażalenia, że znajdujące się w aktach sprawy pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącej "w sprawie dotyczącej inwestycji deweloperskiej, realizowanej przez G. S.A. (...), nr działek: [...], [...], [...], [...], [...]¸[...], obręb [...], na podstawie decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...]" stanowi umocowanie do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Takiego upoważnienia ww. dokument nie zawiera. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji zobligowany był do odrzucenia zażalenia. Nie ma również znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy rezygnacja członków zarządu wspólnoty z pełnionej funkcji. Kwestia ta jest irrelewantna wobec faktu, że pełnomocnik skarżącej ani w dacie wniesienia skargi ani na etapie wniesienia zażalenia nie wykazał umocowania do działania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.