II OZ 792/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń K. K. i M. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia z 7 kwietnia 2017 r. sygn. akt VII SA/Wa 377/15 w przedmiocie odrzucenia zażalenia K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. w sprawie ze skargi U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., B. S., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny M. S. W., K. K., P. K., W. K., M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 lutego 2012 r. znak: .... w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia oddalić zażalenia.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 377/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie K. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 377/15 w sprawie ze skargi U. S., J. S., S. K., A. J., A. K., K. G., B. S., J. Ł. – w imieniu którego działa następca prawny M. S. W., K. K., P. K., W. K., M. L. na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 16 lutego 2012 r., znak: ... w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. W motywach rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 8 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Stowarzyszenia F. Z. w B. w likwidacji, Stowarzyszenia F. Z. w B., Fundacji T. U. Ś. w B., Stowarzyszenia Z. B. w B. i Stowarzyszenia I. B. w B. Pismem z dnia 23 stycznia 2017 r., z zachowaniem ustawowego terminu, K. K., zw. dalej skarżącym, wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 8 grudnia 2016 r. Zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 lutego 2017 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych zażalenia poprzez nadesłanie 7 odpisów ww. zażalenia oraz do uiszczenia wpisu od zażalenia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 8 lutego 2017 r., a po raz drugi – 16 lutego 2017 r. (pieczęcie placówki pocztowej na kopercie, k. 2463). W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.), zw. dalej p.p.s.a., przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 22 lutego 2017 r. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 1 marca 2017 r. Skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych zażalenia. Z informacji zawartej w notatce urzędowej (k. 2469), sprawdzonej do dnia 28 marca 2017 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego od zażalenia w wysokości 100 zł od skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 p.p.s.a. Według art. 47 § 1 w zw. z art. 194 § 3 do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zaś na podstawie art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis od skargi będący opłatą sądową – zgodnie z art. 219 p.p.s.a. – należy uiścić przy wniesieniu skargi do sądu. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W tym przypadku, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wojewódzki sąd administracyjny – stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 p.p.s.a. – odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie skarżący nie uzupełnił braków formalnych zażalenia – nie złożył 7 odpisów zażalenia w zakreślonym przez Sąd terminie, jak również nie uiścił wpisu od zażalenia, w konsekwencji Sąd – na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. – odrzucił zażalenie. W zażaleniu na powyższe postanowienie M. L. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, w jego uzasadnieniu podniósł argumenty dotyczące odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Federacji Z. w B. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 kwietnia 2017r. wniósł również K. K., wnioskując o uchylenie zaskarżonego postanowienia. K. K. wskazał, że nie otrzymał wezwania do dokonania opłaty. W uzasadnieniu zażalenia podniósł również argumenty dotyczące odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Federacji Z. w B. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Przepis art. 178 p.p.s.a. stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną (odpowiednio również zażalenie) wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną (zażalenie), której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zgodnie zaś z art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Nadto zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W razie stwierdzenia braków formalnych pisma, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (odrzucenia skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia, skargi o wznowienie postępowania) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jeśli zaś pismem tym jest skarga, skarga kasacyjna, zażalenie (jak w niniejszej sprawie), skarga o wznowienie postępowania – podlega ono odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie uznał, że skarżący K. K. pomimo prawidłowo doręczonego odpisu zarządzenia zobowiązującego do uiszczenia wpisu od zażalenia, nie uiścił stosownej opłaty sądowej w wyznaczonym 7-dniowym terminie. Słusznie Sąd I instancji wskazał, że przesyłka zawierająca ww. wezwanie została dwukrotnie awizowana, po raz pierwszy w dniu 8 lutego 2017 r., a po raz drugi – 16 lutego 2017 r. W związku z powyższym, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłka została uznana za skutecznie doręczoną skarżącemu w dniu 22 lutego 2017 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu od zażalenia i uzupełnienia braków formalnych upływał 1 marca 2017 r. Skarżący wpisu nie uiścił, co skutkować musiało odrzuceniem zażalenia przez Sąd I instancji. Odnosząc się do argumentacji K. K., który podniósł, że nie otrzymał wezwania do dokonania opłaty, wskazać należy, że stosownie do art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach art. 65-72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). Stosownie do § 3 tego artykułu w przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Zgodnie zaś z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w tym trybie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od daty na zawiadomieniu należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe. Słusznie zatem Sąd I instancji uznał, że skoro po raz pierwszy przesyłkę awizowano 6 marca 2017r. to doręczenia dokonano 20 marca 2017r. Dodatkowo wskazać należy, że skarżący został wezwany do nadesłania 15 odpisów zażalenia. W treści wezwania skarżący został prawidłowo pouczony, że nieuzupełnienie braków formalnych zażalenia skutkować będzie jego odrzuceniem. Pomimo tego skarżący nie nadesłał ww. odpisów. Wskazać również należy, że na tym etapie postępowania Sąd I instancji nie dokonywał oceny argumentacji dotyczącej odmowy dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania Federacji Z. w B., stąd też zawarte w zażaleniu argumenty odnoszące się do postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 grudnia 2016 r. nie mogły być w niniejszej sprawie rozważane. W tej sytuacji, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie, którego braków skarżący nie uzupełnili w wyznaczonym, siedmiodniowym terminie. Z przytoczonych powyżej powodów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenia, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. ----------------------- 5