II OZ 743/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17 odrzucające zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi J. L. na decyzję Wójta Gminy P. z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 26 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17, Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wezwał J. L. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17, odrzucające zażalenie J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 379/17. Jako podstawę wezwania Przewodniczący Wydziału wskazał art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Skarżący J. L. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do art. 214 § 1 p.p.s.a. do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Pismem o którym mowa w wymienionych przepisach jest między innymi zażalenie (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Na podstawie § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych, wynosi 100 zł. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 12 lutego 2018 r., mocą którego odrzucono jego zażalenie na postanowienie z dnia 21 sierpnia 2017 r., odrzucające skargę kasacyjną. Prawidłowo zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 12 lutego 2018 r. w wysokości ustalonej w oparciu o § 2 ust. 1 pkt 7 ww. rozporządzenia. W zażaleniu nie przedstawiono żadnego zarzutu mogącego podważyć zasadność zarządzenia, jak też wysokość ustalonej kwoty wpisu sądowego. Twierdzenie skarżącego, iż "nie stać go na ponoszenie kosztów" mogłoby być rozważone w postępowaniu o udzielenie mu prawa pomocy. Wniosek taki, przed wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego przez Sąd, w niniejszej sprawie nie został złożony. Fakt, że stronie ewentualnie przyznano prawo pomocy, poprzez zwolnienie od kosztów w innej sprawie, nie zwalniało Sądu od wydania zaskarżonego zarządzenia. Prawo pomocy jest bowiem instytucją, którą przyznaje się w indywidualnej sprawie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przed podjęciem dalszych czynności w sprawie, wymagałoby wyjaśnienia, czy stwierdzenie zawarte w zażaleniu, że "strony nie stać na ponoszenie kosztów", należy potraktować jako wniosek o przyznanie prawa pomocy. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art.184 w zw. z art.197 § 2 i art.198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.