II OZ 723/18

Dnia 27 lipca 2018 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 395/16 o odrzuceniu skargi M. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 395/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Gdańsku odrzucił skargę M. W. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] z dnia [...] maja 2016 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przywrócenia poprzedniej funkcji urządzenia wodnego. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II WSA w Gdańsku z dnia 25 lipca 2016 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 300 zł, wyznaczając termin 7 dni na wykonanie nałożonego zobowiązania. W terminie wyznaczonym do uiszczenia wpisu sądowego, w dniu 23 sierpnia 2016 r., skarżąca złożyła w sądzie wojewódzkim wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Referendarz sądowy WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 17 stycznia 2017 r. odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy, a WSA w Gdańsku postanowieniem z dnia 15 marca 2017 r. utrzymał w mocy to postanowienie. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 21 czerwca 2017 r., wezwano więc skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 lipca 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w wymienionym terminie. Przesyłkę zawierającą to wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 15 lipca 2017 r. Tym samym termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał dla skarżącej w dniu 22 lipca 2017 r. W dniu 20 lipca 2017 r. skarżąca złożyła w sądzie kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 13 września 2017 r. WSA w Gdańsku pozostawił bez rozpoznania pismo skarżącej z dnia 20 lipca 2017 r. Następnie, postanowieniem z dnia 12 grudnia 2017 r. WSA w Gdańsku odrzucił zażalenie wniesione przez skarżącą na to zarządzenie a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 marca 2018 r. sygn. akt II OZ 238/18, odrzucił zażalenie skarżącej na postanowienie sądu z dnia 12 grudnia 2017 r. Jednocześnie, z notatki urzędowej sporządzonej przez Oddział Finansowo – Budżetowy WSA w Gdańsku w dniu 29 marca 2018 r. wynika, że skarżąca w okresie od dnia 13 marca 2016 r. do dnia 28 marca 2018 r. nie uiściła wpłaty w wysokości 300 zł. Wobec nieuiszczenia przez stronę skarżącą wpisu w wyznaczonym terminie sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Ppsa), skargę odrzucił. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła M. W. Zażalenie nie zawiera żadnego uzasadnienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Mając na uwadze treść art. 220 § 1 i 3 Ppsa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) oraz dotychczasowy przebieg postępowania sądowoadministracyjnego, należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę. Pomimo dwukrotnego wezwania do uiszczenia wpisu pod rygorem odrzucenia skargi oraz odmową przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych – skarżąca w przewidzianym terminie nie zastosowała się do zarządzenia Przewodniczącego Wydziału. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 220 § 3 Ppsa, skargę należało odrzucić. Skarżąca nie zanegowała faktu otrzymania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi oraz sposobu obliczenia wymienionej w nim kwoty wpisu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.