II OZ 686/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 3085/24 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 października 2024 r. znak: KOA/3590/Ar/24 w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 lutego 2025 r., sygn. akt VII SA/Wa 3085/24 odrzucił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 1 października 2024 r. znak: KOA/3590/Ar/24 w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji w pierwszej kolejności wskazał, że w niniejszej sprawie doszło do uchybienia terminu do wniesienia skargi. Decyzja została bowiem doręczona w dniu 9 października 2024 r., wobec czego trzydziestodniowy termin na jej zaskarżenie upłynął 8 listopada 2024 r. Natomiast skarga nadana została 15 listopada 2024 r. Następnie, tj. dopiero 30 grudnia 2024 r. nadany został wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W ocenie Sądu I instancji o uchybieniu terminu do wniesienia skargi skarżąca dowiedziała się najpóźniej 18 listopada 2024 r., kiedy to przesyłka zawierająca nieprawidłowo zaadresowaną skargę została zwrócona do nadawcy. Wobec powyższego siedmiodniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy liczyć od dnia 18 listopada 2024 r. Zatem wniosek nadany 30 grudnia 2024 r. należało odrzucić jako spóźniony. Zażalenie na to postanowienie wniosła skarżąca reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wskazując, że skarga na decyzję doręczoną 9 października 2024 r. została sporządzona i nadana 8 listopada 2024 r. W dniu 14 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej otrzymała powiadomienie, że skarga została nieprawidłowo zaadresowana, a następnie, tj. 18 listopada 2024 r. skargę zwrócono do nadawcy. W zażaleniu wyjaśniono, że niezwłocznie po otrzymaniu informacji o zwrocie skargi, bo już w dniu 15 listopada 2024 r. pełnomocnik zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Do wniosku dołączyła skargę. Przesyłka zawierająca ww. pisma nadana została 15 listopada 2024 r. (nr nadawczy [...]). Wobec powyższego wniosek nadany został w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.), dalej: "p.p.s.a." pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Z kolei zgodnie z art. 88 powołanej ustawy - spóźniony lub za mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z powyższych przepisów wynika, że Sąd oceniając złożony wniosek o przywrócenie terminu sprawdza w pierwszej kolejności, czy spełnia on wymogi formalne, m.in. to, czy został złożony w siedmiodniowym terminie, o którym w art. 87 § 1 ww. ustawy. W okolicznościach niniejszej sprawy o uchybieniu terminu do wniesienia skargi pełnomocnik skarżącej dowiedziała się 14 listopada 2024 r., kiedy to otrzymała powiadomienie, że przesyłka zwierająca skargę została zwrócona do nadawcy. Jak wskazano w zażaleniu, niezwłocznie po otrzymaniu ww. informacji pełnomocnik sporządziła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wraz ze skargą nadał w dniu 15 listopada 2024 r. (nr nadawczy [...]). Powyższą okoliczność potwierdza treść odpowiedzi na skargę. W piśmie tym wskazano, że SKO "przekazuje skargę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu (...) nadaną w urzędzie pocztowym w dniu 15 listopada 2024 r." Wśród załączników odpowiedzi na skargę wymieniono, m.in. "2 egz. skargi wraz z załącznikami i wnioskiem o przywrócenie terminu + koperta". Wprawdzie w aktach sądowych brak załącznika w postaci wniosku o przywrócenie terminu, jednakże znajduje się on w aktach administracyjnych niniejszej sprawy – w teczce opisanej jako KOA/3590/Av/24. Ze znajdującej się na wniosku pieczęci SKO wynika, że pismo to zostało przysłane pocztą i wpłynęło do organu – podobnie jak skarga – w dniu 19 listopada 2024 r. Pismu nadano znak O31647.2024. Identyczna prezentata SKO, zawierająca tą sama datę oraz numer widnieje na skardze znajdującej się w aktach sądowych sprawy. Wobec powyższego wnioskować należy, że wniosek o przywrócenie terminu – zgodnie z twierdzeniem skarżącej – został nadany wraz ze skargą w dniu 15 listopada 2024 r. nr nadawczy [...]). Po wpływie do organu zarówno skarga jak i wniosek opatrzone zostały pieczęcią SKO, wskazująca tą samą datę wpływu – 19 listopada 2024 r. oraz ten sam znak O31647.2024. Następnie ww. pisma przekazane zostały do WSA w Warszawie. Skarga oraz jej załączniki, a także odpowiedź na skargę włączone zostały do akt sądowych sprawy. Nie włączono do nich jednakże załączników wymienionych w odpowiedzi na skargę, tj. m.in. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek ten, jak wskazano powyżej znajduje się w aktach administracyjnych sprawy. Nie ma zatem racji Sąd I instancji wskazując, że wniosek o przywrócenie terminu nadany został dopiero 30 grudnia 2024 r. i jako spóźniony podlegał odrzuceniu. Pismo z 30 grudnia 2024 r. było bowiem – zgodnie z wyjaśnieniami skarżącej – uzupełnieniem wniosku o przywrócenie terminu, złożonego już uprzednio 15 listopada 2024 r. Tym samym błędnie Sąd I instancji przyjął, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po terminie. Powyższe okoliczności skutkują uznaniem, że odrzucenie przez Sąd I instancji wniosku jako spóźnionego nastąpiło z naruszeniem art. 87 § 1 i art. 88 p.p.s.a., co uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do ponownego rozpoznania. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.