II OZ 68/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. M. i W. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 588/16 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. M. i W. M. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 13 czerwca 2017 r. sygn. akt II SA/Gd 588/16 odrzucił skargę E. M. i W. M. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie zarzutów wniesionych w postępowaniu egzekucyjnym. Uzasadniając powyższe postanowienie, Sąd I instancji wskazał, że swoją skargę na postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r. skarżący wnieśli w dniu 16 września 2016 r. Przed tym dniem skarżący wprawdzie dwukrotnie nadawali skargę w urzędzie pocztowym, jednakże na skutek błędnego zaadresowania, przesyłki były zwracane do nadawcy (k. 66 i k. 12 akt). Zawarty w skardze wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpatrzył postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. II SA/Gd 588/16, którym odmówił skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Zażalenie E. M. i W. M. na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2017 r. sygn. II OZ 423/17. Sąd I instancji zauważył, że postanowienie Sądu, którym odmówiono skarżącym przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jest prawomocne. Nie może budzić więc wątpliwości, że skarga została złożona przez skarżących z uchybieniem ustawowego terminu i termin ten nie został skutecznie przywrócony. W postępowaniu sądowoadministracyjnym merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia, przez co ustalenie, że skarżący nie zachowali trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: p.p.s.a., w ocenie Sądu, skutkowało koniecznością odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli E. M. i W. M., wnosząc o jego uchylenie lub zmianę. Skarżący zarzucili Sądowi I instancji naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. poprzez błędne jego zastosowanie polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji, gdy powinna ona była podlegać przyjęciu do rozpoznania. Skarżący podkreślili, że oczekują zmiany postanowienia, albowiem nie zgadzają się na ponoszenie negatywnych konsekwencji wynikających z działania organu administracji publicznej, który wydał zaskarżone postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie ustalenie, zgodnie z którym skarżący uchybili 30-dniowemu terminowi do wniesienia skargi na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] lipca 2016 r. wynikało z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 grudnia 2016 r. sygn. II SA/Gd 588/16, od którego zażalenie skarżących zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 kwietnia 2017 r. sygn. II OZ 423/17. Założeniem wstępnym przyjętej przez Sąd oceny prawnej o niewykazaniu przesłanki braku winy skarżących w uchybieniu terminu do wniesienia skargi jest uznanie, że skarżący, którzy wystąpili o przywrócenie terminu, terminu podjęcia ww. czynności procesowej nie dotrzymali. W innym przypadku wniosek odnoszący się do żądania przywrócenia terminu, któremu działanie strony w istocie nie uchybiało, byłby uznany za niedopuszczalny i podlegałby przez sąd odrzuceniu (art. 88 p.p.s.a.). Mając na uwadze powyższe, zarzut podniesiony w zażaleniu, akcentujący, że skarga powinna podlegać przyjęciu do rozpoznania przez Sąd I instancji, albowiem nie zachodziły warunki do uznania, że wystąpiła w sprawie przesłanka wskazana w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. musi być uznany przez Naczelny Sąd Administracyjny w całości za nieuzasadniony, ponieważ w istocie stanowi niedopuszczalną polemikę z oceną prawna zawartą w ww. postanowieniu wydanym w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skoro wniosek skarżących o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został prawomocnie oddalony, to obowiązkiem Sądu I instancji było orzeczenie o niedopuszczalności wniesienia skargi z przyczyn wynikających ze wskazanego orzeczenia Sądu. Argumentacja nawiązująca do twierdzeń formułowanych we wniosku o przywrócenie terminu oraz w zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2016 r., dotycząca rzekomego wprowadzenia skarżących w błąd przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego pozostaje w tym przypadku bezskuteczna. Z przedstawionych przyczyn, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.