II OZ 665/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 kwietnia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2815/25 o odrzuceniu skargi L. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 października 2025 r. znak DOR.7110.276.2025.KKR w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 30 kwietnia 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 2815/25 odrzucił skargę L. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 6 października 2025 r. znak DOR.7110.276.2025.KKR w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz zwrócił Skarżącemu uiszczony wpis od skargi. Sąd I instancji wyjaśnił, że wniesiona przez Skarżącego skarga obarczona była brakiem fiskalnym, w związku z czym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 marca 2026 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500,00 złotych w terminie 7 dni, od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone do rąk dorosłego domownika (k. 34) w dniu 2 kwietnia 2026 r., a zatem termin do dokonania powyższej czynności upływał z dniem 9 kwietnia 2026 r. Z akt sprawy wynika, że Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi w dniu 10 kwietnia 2026 r.(k. 35), a zatem z uchybieniem zakreślonego przez Sąd terminu, co skutkować musiało odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie art. 220 § 3 Ppsa w zw. z art. 83 § 1 Ppsa poprzez rygorystyczne odrzucenie skargi z powodu jednodniowego uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego (wpis opłacono 10 kwietnia 2026 r. zamiast do 9 kwietnia 2026 r.), w sytuacji gdy niedotrzymanie tego terminu nastąpiło bez winy Skarżącego i było bezpośrednim skutkiem siły wyższej - nagłego i drastycznego pogorszenia stanu zdrowia wywołanego wykryciem choroby onkologicznej w czasie biegu terminu do uzupełnienia braków, koniecznością przejścia natychmiastowej, intensywnej diagnostyki oraz rozpoczęciem leczenia ratującego życie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, a przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie siedmiu dni pod rygorem określonym w ustawie. W odniesieniu do skargi ustawodawca przewidział szczególną sankcję procesową. Stosownie bowiem do art. 220 § 3 Ppsa skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Przepis ten ma charakter bezwzględnie obowiązujący i nie pozostawia sądowi żadnego luzu decyzyjnego w zakresie oceny skutków uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu sądowego. Dla zastosowania wskazanej regulacji wystarczające jest ustalenie obiektywnej okoliczności, że wpis nie został uiszczony w zakreślonym terminie. Bez znaczenia na tym etapie postępowania pozostaje natomiast przyczyna uchybienia terminowi, w szczególności to, czy nastąpiło ono z winy strony, czy też z przyczyn od niej niezależnych. W realiach niniejszej sprawy niesporne jest, że wpis od skargi został uiszczony po upływie terminu wyznaczonego w wezwaniu sądu. Skarżący sam wskazuje bowiem, że opłata została wniesiona 10 kwietnia 2026 r., podczas gdy termin do wykonania wezwania upływał 9 kwietnia 2026 r. Tym samym ziściła się przesłanka określona w art. 220 § 3 Ppsa, obligująca Sąd I instancji do odrzucenia skargi. Wbrew twierdzeniom zażalenia, dla zastosowania tego przepisu nie ma znaczenia, że uchybienie terminowi wyniosło jeden dzień. Ustawa nie różnicuje bowiem skutków procesowych w zależności od długości opóźnienia. Każde uchybienie terminowi do uiszczenia wpisu, niezależnie od jego rozmiaru, skutkuje obowiązkiem zastosowania sankcji przewidzianej w art. 220 § 3 Ppsa. Nie może również odnieść zamierzonego skutku argumentacja odwołująca się do nagłego pogorszenia stanu zdrowia Skarżącego, wykrycia choroby onkologicznej oraz konieczności podjęcia niezwłocznej diagnostyki i leczenia. Okoliczności te nie podważają bowiem prawidłowości zaskarżonego postanowienia, gdyż nie mają znaczenia dla oceny, czy zostały spełnione przesłanki odrzucenia skargi określone w art. 220 § 3 Ppsa. Kwestia ewentualnego braku winy strony w uchybieniu terminowi nie podlega badaniu w postępowaniu dotyczącym odrzucenia skargi z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego. Przedmiotem tego postępowania jest wyłącznie ustalenie, czy wpis został uiszczony w terminie wynikającym z wezwania sądu. Niemniej podnoszone przez Skarżącego okoliczności nie pozostają bez znaczenia prawnego. Mogą być istotne z punktu widzenia instytucji przywrócenia terminu określonej w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 i 4 Ppsa. Zgodnie ze wskazanymi przepisami sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez swojej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała zostać dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Argumentacja Skarżącego odnosząca się do nagłej choroby, konieczności poddania się pilnym badaniom oraz leczeniu w czasie biegu terminu do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zmierza do wykazania braku jego winy w uchybieniu terminowi procesowemu. Kwestie te będą mogły być przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w toku odrębnego postępowania, jeżeli Skarżący złoży stosowny wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi i jednocześnie uiści wpis. Pozostają one natomiast irrelewantne dla oceny zasadności odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 Ppsa. W konsekwencji okoliczności te nie mogły zostać uwzględnione przy kontroli legalności zaskarżonego postanowienia. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę wobec nieuiszczenia przez Skarżącego wpisu sądowego w zakreślonym terminie. Zarzuty zażalenia nie podważyły trafności tego rozstrzygnięcia. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.