II OZ 654/26

Dnia 18 czerwca 2026 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, , , po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. oraz R. P., D. K. i D. K.1. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 39/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi K. P. i D. K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 listopada 2023 r., nr 1928/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1) oddalić zażalenie K. P; 2) odrzucić zażalenie R. P., D. K. i D.K.1.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935), zwanej dalej "p.p.s.a.", odrzucił skargę K. P., ponieważ skarżące na wezwanie Sądu nie uiściły wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji wskazał, że pismem z 24 września 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wykonując zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z 23 września 2024 r., wezwał K. P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia. Skarżącej prawidłowo doręczono powyższe wezwanie 11 października 2024 r. Wyznaczony przez Sąd termin upłynął zatem 18 października 2024 r. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi. Dlatego Sąd skargę odrzucił. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K. P. oraz R. P., D. K. i D. K.1. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K. P. nie podlega uwzględnieniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Jak wynika z akt sprawy, po prawomocnym, w stosunku do K. P., zakończeniu postępowania w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniem Sądu I instancji z 6 sierpnia 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 36/24; patrz: art. 260 § 2 p.p.s.a.); zarządzeniem z 23 września 2024 r. wezwano K.P. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z dnia 24 września 2024 r. wezwanie to zostało doręczone K. P. w dniu 11 października 2024 r. A więc do dnia 18 października 2024 r. skarżącej biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak niewadliwie ocenił Sąd I instancji, skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w terminie zakreślonym przez Sąd, co potwierdza adnotacja, że w Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 7 listopada 2024 r. Tej zaś oceny nie podważono skutecznie w zażaleniu, ponieważ skarżąca nie przedstawiła dowodu w postaci uiszczenia w terminie wpisu sądowego od skargi. W tych warunkach Sąd I instancji uprawniony był do zastosowania art. 220 § 3 p.p.s.a. i odrzucenia skargi K. P.. Zażalenie wniesione przez R. P., D.K. i D.K.1. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2 p.p.s.a. W art. 178 p.p.s.a. przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K. P. i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tej osoby. R. P., D. K. i D. K.1. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innego podmiotu, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia zażalenia wniesionego przez R. P., D. K. i D. K.1. jako niedopuszczalnego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1 postanowienia. W pkt 2 postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.