II OZ 637/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1383/24 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 sierpnia 2024 r. znak: WI-I.7840.14.3.2024.MS w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Uzasadnienie. Pismem z dnia 18 września 2024 r. K. B. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 13 sierpnia 2024 r. znak: WI-I.7840.14.3.2024.MS w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Zarządzeniem z dnia 23 października 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przedłożenie 8 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 6 listopada 2024 r. (potwierdzenie k-22 akt sądowych). W dniu 14 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił wskazane braki formalne. Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1383/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżącej został wezwany prawidłowo do uzupełnienia braków formalnych skargi, w zakreślonym przez sąd terminie 7 dni. Ponadto został pouczony o konsekwencjach procesowych nieuzupełnienia braków skargi. Termin na wykonanie powyższych czynności upływał z dniem 13 listopada 2024 r. Tymczasem braki formalne skargi zostały uzupełnione dopiero 14 listopada 2024 r. Sąd zwrócił uwagę na treść przepisu art. 85 P.p.s.a., który stanowi, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro braki formalne skargi nie zostały uzupełnione w terminie, to sąd uznaje tę czynność za bezskuteczną. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. polegające na uznaniu, że skarga podlegała odrzuceniu, podczas gdy skarżąca w terminie 7 dni od dnia, w którym dowiedziała się o uchybieniu terminu przez jej pełnomocnika zwróciła się osobiście o przywrócenie terminu i dokonała jednocześnie wymaganej czynności. W uzasadnieniu zażalenia skarżąca powołała się na okoliczności, świadczące jej zdaniem, o braku winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Ponadto skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 P.p.s.a.). Zgodnie natomiast z art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Przepis art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy, który w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi nakazuje sądowi jej odrzucenie. W niniejszej sprawie Zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 października 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz przedłożenie 8 odpisów skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia. Z akt sprawy wynika, że w dniu 14 listopada 2024 r. pełnomocnik skarżącej uzupełnił braki skargi, jednakże uczynił to z przekroczeniem zakreślonego terminu (upływał z dniem 13 listopada 2024 r.). Stosownie do art. 85 P.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Prawidłowo zatem, mając na uwadze powyższe, Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. Argumentacja podniesiona w zażaleniu pozostaje bez wpływu na zasadność podjętego rozstrzygnięcia, stanowić może, co najwyżej, podstawę wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Pełnomocnik nie kwestionuje skuteczności doręczenia korespondencji, lecz wskazuje na okoliczności przemawiające za uznaniem, że nie ponosi winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Jak wynika z akt sprawy wraz z zażaleniem z dnia 24 grudnia 2024 r. pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, który zostanie rozpoznany przez Sąd I instancji na dalszym etapie postępowania. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.