II OZ 609/18

Dnia 20 czerwca 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń J. Ż. i J. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 70/17 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Ż. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę postanawia: oddalić zażalenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 listopada 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 70/17, odrzucił skargę J. Ż. na decyzję Wojewody [...] z [...] listopada 2016 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na rozbiórkę, wskazując, że skarżący nie uczynił zadość zarządzeniu z 20 września 2017 r., którym został wezwany do wykonania zarządzenia z 12 stycznia 2017 r., i w ustawowym terminie nie uzupełnił braku fiskalnego skargi – nie uiścił wpisu sądowego w wysokości 500 zł. W zażaleniach na to postanowienie skarżący J. Ż. oraz uczestnik postępowania J. Ż. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Rozpoznając zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia pozbawione są usprawiedliwionych podstaw. Po prawomocnej odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienie od kosztów sądowych oraz po uprawomocnieniu się, na skutek postanowienia NSA z 31 stycznia 2017 r., zarządzenia z 12 stycznia 2017 r. wzywającego go do usunięcia braku fiskalnego skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 zł, skarżący zarządzeniem z 20 września 2017 r. został wezwany do wykonania zarządzenia z 12 stycznia 2017 r. Wezwanie to należało wykonać, zgodnie z pouczeniem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Bezsporne jest, gdyż skarżący, ani uczestnik postępowania, faktu tego nie kwestionują, że wezwanie to nie zostało wykonane. Zatem Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że nieuzupełnienie braku fiskalnego skargi, pomimo wystosowanego wezwania, uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.). Prawidłowo też Sąd pierwszej instancji wyjaśnił skarżącemu, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie. Odnosząc się do zażaleń wyjaśnić należy, że skarżący, ani uczestnik postępowania nie wskazali żadnych przepisów prawa, które zostały naruszone zaskarżonym postanowieniem, ani nie podnieśli zarzutów merytorycznych dotyczących tego postanowienia. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.