II OZ 577/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 298/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi J. M. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 marca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 298/18 odrzucił skargę J. M. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu wskazano, że skarżący złożył brakujące odpisy skargi, uzupełniając w ten sposób jej braki, jednak uczynił to z uchybieniem terminu. Wezwanie skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało mu doręczone w dniu 12 marca 2018 r., siedmiodniowy termin do jego wykonania upłynął w dniu 19 marca 2018 r., a skarżący złożył ww. pisma w siedzibie Sądu w dniu 20 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł J. M. wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie do rozpatrzenia skargi w sprawie. W uzasadnieniu wskazał, że odrzucenie skargi z powodu przekroczenia zakreślonego terminu na uzupełnienie braków formalnych o jeden dzień jest niewspółmiernością skutków polegającą na faworyzowaniu organów oraz utrwaleniu negatywnego oddziaływania obiektu wzniesionego z rażącym naruszeniem prawa na nieruchomości skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Prawidłowo Sąd I instancji wskazał, że złożona skarga na decyzję Wojewody M. z dnia [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zawiera braki formalne uniemożliwiające sprawie nadanie dalszego biegu. Ponadto prawidłowo wskazano, że pomimo uprzedniego wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz zakreślenia siedmiodniowego, ustawowego terminu, skarżący uzupełnił braki skargi, lecz po upływie ustawowego terminu. Ustaleń tych nie zmienia argumentacja skarżącego o naruszeniu ustawowego terminu o jeden dzień. Przy ustalaniu zachowania terminu ustawowego nie ma znaczenia, o ile skarżący uchybił terminowi, lecz istotne jest, że termin nie został dochowany. Takiemu założeniu nie sposób zarzucać niewspółmierności skutków, bowiem regulacja prawna w tym zakresie ma za zadanie dyscyplinować procedurę postępowania sądowoadministracyjnego, a ta zaś sprzyja ekonomii procesowej. Zatem prawidłowo Sąd I instancji odrzucił skargę obarczoną brakiem formalnym, który uniemożliwia sprawie nadanie dalszego biegu. Na marginesie należy wskazać, że Sąd I instancji winien ustalić charakter wniosku skarżącego o przywrócenie terminu zawarty w zażaleniu, który nie podlega badaniu w przedmiocie niniejszego zażalenia. Z powyższych względów, na podstawie art. art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.