II OZ 57/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. W. i M. W. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 353/14 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 353/14 w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] marca 2014 r., nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wr 354/14 Przewodniczący Wydziału II WSA we Wrocławiu na podstawie art. 220 § 1 i 3 w zw. z art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) dalej p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193) wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od zażalenia na postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 23 września 2014 r. Na powyższe zarządzenie skarżący wnieśli zażalenie kwestionując zasadność przedmiotowego rozstrzygnięcia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Wniesiony przez stronę środek zaskarżenia jest bezzasadny w świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, iż Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W niniejszej sprawie skarżący nie korzystali ze zwolnienia od kosztów z uwagi na przedmiot sprawy, nie mieścił się on bowiem we wskazanym w art. 239 powołanej ustawy katalogu. Ponadto przed Sądem I instancji odmawiano skarżącym przyznania prawa pomocy. Argumenty w tym zakresie podnoszone w zażaleniu nie mają więc znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego zarządzenia. Nie istniały więc żadne przesłanki dla uznania, że skarżący winni być zwolnieni od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych – w których mieści się także opłata od zażalenia. W tej sytuacji należy uznać, że zaskarżone zarządzenie, wzywające do uiszczenia wpisu od zażalenia, wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Z tego względu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.