II OZ 544/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 15 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. J. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 83/24 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów w sprawie ze skargi B. J. o wymierzenie grzywny Staroście Słupskiemu z powodu niewykonania wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Gd 638/05 w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2024 r. sygn. akt II SA/Gd 83/24 pozostawił bez rozpoznania wniosek B. J. o wyłączenie sędziów. Uzasadniając to postanowienie Sąd wskazał, że pismem z dnia 14 lutego 2024 r. skarżąca wniosła o "wyłączenie od tej sprawy sędziów, którzy wielokrotnie orzekali w sprawach nielegalnej bazy w K., dla korzyści jej użytkowników, a na szkodę skarżącej wbrew niewykonanym wyrokom, których sprawa dotyczy." Dla ustalenia danych strona wniosła o wydanie odpisów wszystkich orzeczeń dotyczących ww. bazy oraz zaskarżonych przez stronę decyzji administracyjnych i pozwoleń udzielanych po wyroku. Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2024 r. wezwano skarżącą do sprecyzowania wniosku poprzez wskazanie sędziów, których wyłączenia się domaga, a także wskazanie sygnatur akt, z których odpisów orzeczeń się domaga – w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 13 marca 2024 r. skarżąca zwróciła się o przedłużenie jej terminu do wykonania wezwania do 10 marca 2024 r. ze względu na to, że w dniu 12 marca 2024 r. lekarz przedłużył jej zwolnienie lekarskie do 5 kwietnia 2024 r. Zarządzeniem z dnia 20 marca 2024 r. WSA w Gdańsku ponowił wezwanie z dnia 21 lutego 2024 r. W odpowiedzi nadesłanej w dniu 11 kwietnia 2024 r. skarżąca wniosła o kserokopie sentencji wszystkich orzeczeń z załączonego do pisma wykazu. Pismo to przekazano do Wydziału Informacji Sądowej w celu załatwienia wniosku dotyczącego doręczenia kserokopii wskazanych przez stronę sentencji orzeczeń. Pozostawiając wniosek strony bez rozpoznania WSA w Gdańsku przytoczył treść art. 18 § 1 i § 2, art. 19 oraz art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie Dz. U. z 2024 r., poz. 935) – dalej p.p.s.a. i stwierdził, że w przypadku zgłoszenia żądania wyłączenia w stosunku do kilku sędziów koniecznym warunkiem do rozpatrzenia wniosku o wyłączenie jest wskazanie imion i nazwisk tych sędziów, jak też odniesienie przyczyn wyłączenia do każdego z nich z osobna. Precyzyjne określenie z imienia i nazwiska sędziego lub sędziów w ramach złożonego wniosku o wyłączenie ma na celu umożliwienie precyzyjnego rozpatrzenia wniosku w tym przedmiocie w świetle ewentualnych podstaw wyłączenia. Zdaniem WSA w Gdańsku w stanie faktycznym przedstawionym powyżej, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a wniosek skarżącej z dnia 14 lutego 2024 r. o wyłączenie sędziów, jako obarczony brakami formalnymi, których strona nie uzupełniła nawet w przedłużonym terminie, należało więc pozostawić bez rozpoznania, albowiem nie zawiera on danych, które umożliwiają jego merytoryczne rozpoznanie. Odnosząc się zaś do kwestii tego, że dla wskazania danych sędziów, których wyłączenia domagała się strona, niezbędne były jej kserokopie sentencji wszystkich orzeczeń WSA w Gdańsku dotyczących bazy w K., Sąd wyjaśnił, że strona - składając wniosek w postępowaniu sądowoadministracyjnym powinna wiedzieć, czego się domaga i tak przygotować swoje żądanie, aby umożliwić jego procedowanie. W tej sprawie skarżąca obowiązków tych nie wykonała, narażając się na pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania, mimo iż Sąd wyszedł naprzeciw jej oczekiwaniom i przedłużył termin do uzupełnienia braków. W zażaleniu na powyższe zarządzenie strona wniosła o jego uchylenie w związku z otrzymaniem kserokopii orzeczeń WSA w Gdańsku, o które wnioskowała, i które jej zdaniem pozwalają na identyfikację sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Wskazać przy tym należy, że wniosek o wyłączenie sędziów powinien odpowiadać wymogom formalnym określonym w art. 46 p.p.s.a., a dodatkowo, stosownie do art. 20 p.p.s.a., zawierać uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia. Powyższe oznacza, że o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej nie odpowiadał wskazanym powyżej wymogom. Z tych względów zasadnie wezwano ją do usunięcia braków formalnych wniosku poprzez wskazanie z imienia i nazwiska sędziów, których wyłączenia się domaga – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W związku z wnioskiem skarżącej o przedłużenie terminu, wezwanie do usunięcia ww. braków zostało przez WSA w Gdańsku ponowione. Jednakże pomimo dwukrotnego wezwania i prawidłowego pouczenia o skutkach niezastosowania się do niego, w wyznaczonym terminie zainteresowana nie uzupełniła w sposób wskazany w wezwaniu braków formalnych wniosku. W takiej sytuacji WSA w Gdańsku zasadnie pozostawił wniosek o wyłączenie sędziów bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.