II OZ 540/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Żak (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 grudnia 2025 r., sygn. akt IV SA/Po 929/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z 9 października 2024 r., znak: IR-IV.7721.517.2024.10 w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV SA/Po 929/24, Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") i § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535, dalej: "Rozporządzenie RM"), wezwał R. P. (dalej: "Skarżący") do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego z 9 października 2024 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego, w ciągu 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe zarządzenie pismem z dnia 4 stycznia 2025 r. Skarżący wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia, zwolnienia z opłat i kosztów sądowych w całości oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Postanowieniem z dnia 13 listopada 2025 r., sygn. akt II OZ 1713/25, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. Postanowieniem z 2 grudnia 2025 r., sygn. akt I IV SA/Po 929/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę Skarżącego na powołane wyżej postanowienie. Na powyższe postanowienie Skarżący wywiódł zażalenie (k. 49 akt), wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zasadnie przyjął, że wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego skargi zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 29 grudnia 2024 r. (k.20 akt). Fakt nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi jest bezsporny i nie jest przez skarżącego kwestionowany. Z kolei wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony został dopiero na etapie zażalenia na wpis sądowy, co oznaczało, że nie działał wstecz, albowiem dotyczy kosztów wymaganych na danym etapie postępowania i potencjalnych przyszłych kosztów. Nie sanował zatem uchybienia terminowi do wcześniejszej opłaty od skargi. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") od skargi pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem, pomimo prawidłowo doręczonego skarżącemu wezwania Sądu pierwszej instancji do uzupełnienia braku fiskalnego skargi wraz z pouczeniem o skutkach niewykonania tego wezwania, nie zostało ono przez niego wykonane, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo w tych okolicznościach przyjął, że skarżący nie uzupełnił braku fiskalnego skargi i odrzucił skargę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.