II OZ 540/17

Dnia 24 maja 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 2 lutego 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 23/17 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 2 lutego 2017 r. Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał W. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...]. Na powyższe zarządzenie zażalenie wniósł W. C., wskazując, że aktualnie przebywa w zakładzie karnym i nie jest go stać na uiszczenie wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie na zarządzenie z dnia 2 lutego 2017 r. jest bezzasadne w świetle art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnych czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku Przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Sprawa niniejsza nie znajduje się w katalogu spraw objętych art. 239 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w których to sprawach, strona skarżąca działanie lub bezczynność organu korzysta ze zwolnienia z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Jednocześnie skarżący nie należy do kręgu podmiotów zwolnionych z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych na podstawie art. 239 § 1 pkt 2 i 3 p.p.s.a., a przed wydaniem ww. zarządzenia nie występował i nie uzyskał prawa pomocy w omawianym zakresie (art. 239 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Słusznym było zatem wydanie zarządzenia o wezwaniu skarżącego W. C. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł od skargi na ww. decyzję Wojewody w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego. Wysokość tego wpisu znajduje swoje umocowanie w przywołanym w treści zaskarżonego zarządzenia przepisie § 2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wskazać jednocześnie należy, że argumenty podniesione w zażaleniu stanowią w swej istocie argumentację wniosku o przyznanie prawa pomocy, co na obecnym etapie postępowania nie ma znaczenia dla prawidłowości skierowanego do skarżącego wezwania o uiszczeniu wpisu sądowego od skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny zażalenie oddalił.