II OZ 527/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 9 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X i Y na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 98/21 odrzucające skargę w sprawie ze skargi X i Y na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 1 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SA/Ol 98/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę X i Y na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia obowiązku usunięcia rury kanalizacyjnej znajdującej się w przewodzie wentylacyjnym w pionie kominowym w celu doprowadzenia przewodów kominowych do stanu zgodnego z prawem i zwrócił skarżącym uiszczony wpis od tej skargi. W uzasadnieniu powyższego postanowienia podniesiono, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 12 lutego 2021 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych ww. skargi przez wskazanie swoich numerów PESEL oraz do nadesłania czterech egzemplarzy odpisów skargi. Wezwania te zostały doręczone skarżącym w dniu 18 lutego 2021 r. jednak skarżący nie uzupełnili przedmiotowych braków w wyznaczonym, 7-dniowym terminie. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odrzucił skargę i zwrócił uiszczony przez skarżących wpis sądowy. Zażaleniem X i Y zaskarżyli powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i podnosząc okoliczności świadczące - zdaniem skarżących – o braku ich winy w uchybieniu terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Ponadto, stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Przepis art. 47 § 1 p.p.s.a. stanowi natomiast, że do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie załącznika do akt sądowych. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W rozpoznawanej sprawie ziściła się przesłanka określona w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. bowiem skarżący, mimo skutecznie doręczonych im wezwań, w 7-dniowym terminie biegnącym od dnia 18 lutego 2021 r., nie uzupełnili braków formalnych skargi poprzez podanie własnych numerów PESEL i nadesłanie brakujących odpisów skargi. Okoliczność ta nie była przez skarżących kwestionowana. W konsekwencji Sąd I instancji, stosownie do treści ww. przepisów, obowiązany był przedmiotową skargę odrzucić. Odnośnie natomiast argumentów powołanych w zażaleniu wskazać należy, że przywołany powyżej, a stanowiący podstawę odrzucenia przedmiotowej skargi przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie uzależnia w żadnym stopniu odrzucenia skargi od tego, czy strona ponosi winę za uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.