II OZ 522/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 522/19 oddalające zażalenie R. T. i J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18 odrzucające skargę kasacyjną R. T. i J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18 w sprawie ze sprzeciwów A. K., R. T. i J. T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...], w przedmiocie nałożenia obowiązków związanych ze zmianą stanu wody na gruncie postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 522/19, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie R. T. i J. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18, odrzucające skargę kasacyjną R. T. i J. T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Kr 1218/18, w sprawie ze sprzeciwów A. K., R. T. i J. T. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] sierpnia 2018 r., znak [...], w przedmiocie nałożenia obowiązków związanych ze zmianą stanu wody na gruncie. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej A. K. r.pr. T. K. w dniu 17 czerwca 2019 r. Pismem z dnia 17 czerwca 2019 r., na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), pełnomocnik A. K. złożył w jej imieniu wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 522/19, co do zwrotu od R. T. i J. T. kosztów postępowania na rzecz A. K. zgodnie z wnioskiem zawartym we wniesionej w terminie odpowiedzi na zażalenie. We wniosku podniesiono, że w sprawie mogło dojść do sytuacji, w której Naczelny Sąd Administracyjny, wydając postanowienie z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 522/19, nie posiadał złożonej przez A. K. odpowiedzi na zażalenie R. T. i J. T. i dlatego nie rozpoznał zawartego w niej wniosku o zwrot kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o uzupełnienie postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Na podstawie art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Należy zauważyć, że wniosek o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie kosztów postępowania został złożony przez stronę w przewidzianym przez ustawę terminie. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. na stronach ciąży obowiązek ponoszenia kosztów postępowania związanych z ich udziałem w sprawie. Według tej zasady, każdą stronę obciążają poniesione przez nią koszty postępowania związane z jej udziałem w postępowaniu bez prawa domagania się zwrotu tych kosztów od innej strony. Odnosi się ona zarówno do postępowania przed sądem pierwszej instancji, jak i postępowania przed sądem drugiej instancji. Wyjątki od tej zasady, stanowiące podstawę do orzekania o zwrocie kosztów między stronami zostały ściśle unormowane w art. 200, art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 209 p.p.s.a., wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204. Odnosząc się do złożonego wniosku o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 czerwca 2019 r., sygn. akt II OZ 522/19, oddalającego zażalenie R. T. i J. T., o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na rzecz A. K. od wnoszących zażalenie, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że Sąd ten nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 p.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie. W szczególności, brak jest takiej możliwości w orzeczeniach wydawanych w postępowaniu zażaleniowym, gdyż art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym, które dawałoby podstawę do odpowiedniego stosowania w przypadku oddalenia zażalenia art. 204 pkt 2 p.p.s.a. - przepisu, który pozwala obciążyć stronę, która wniosła skargę kasacyjną, kosztami postępowania kasacyjnego gdy oddalono skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji uwzględniającego skargę. Zgodnie bowiem z art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, tj. przepisy Rozdziału 1 Działu IV. Brak natomiast odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami (Dział V, Rozdział 1), które dawałoby podstawę do ich odpowiedniego stosowania w postępowaniu toczącym się na skutek zażalenia. Wymaga również wskazania, że przepisy, z których wynika obowiązek ponoszenia określonego ciężaru, nie mogą być interpretowane w sposób rozszerzający (por. postanowienia NSA z dnia: 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OZ 483/13, 6 września 2013 r., sygn. akt I OZ 507/13). Zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego na rzecz strony wnoszącej odpowiedź na zażalenie, nie znajduje zatem podstaw w obowiązujących przepisach i dlatego, podnoszona we wniosku z dnia 17 czerwca 2019 r., kwestia dotycząca możliwości nieposiadania przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 12 czerwca 2019 r. odpowiedzi na zażalenie, nie mogła mieć wpływu na ocenę zasadności wniosku o zwrot kosztów postępowania zawartego w odpowiedzi na zażalenie. W niniejszej sprawie nie ma zatem podstaw prawnych do zamieszczenia dodatkowego orzeczenia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 i art. 193, art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.