II OZ 519/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 11 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2624/23 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.F. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 sierpnia 2023 r. nr 1009/23 w przedmiocie nakazu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie.

B.F. (dalej: "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 sierpnia 2023 r., nr 1009/23 w przedmiocie nakazu doprowadzenia robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem i nakazania wykonania określonych robót budowlanych. W skardze zawarto także wniosek o wtrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca wskazała, że w jej ocenie część robót budowlanych określonych w zaskarżonej decyzji jest niewykonalna. Ponadto prowadzenie robót w okresie jesienno-zimowym byłoby uciążliwe dla mieszkańców budynku i rodzi ryzyko powstania dodatkowych szkód na nieruchomości. Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2624/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że w świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "P.p.s.a.") pozytywne rozpatrzenie wniosku i udzielenie na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. ochrony tymczasowej zależy od wykazania przez skarżącego, że w przypadku wykonania decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Natomiast skarżąca nie przedstawiła argumentacji przemawiającej za zaistnieniem w sprawie jednej z tych przesłanek. Przywołała jedynie ogólnikowe twierdzenia o częściowej niewykonalności decyzji oraz trudności z realizacją robót budowlanych w okresie jesienno-zimowym, nie odwołując się jednak do konkretnego stanu faktycznego. Jak podkreślił Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji sąd administracyjny nie ocenia zasadności argumentów samej skargi czy prawidłowości wydania zaskarżonego aktu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca domagając się uchylenia w całości postanowienia Sądu pierwszej instancji i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skarżąca ponownie podkreśliła, że trudności z wykonywaniem robót budowlanych w okresie jesienno-zimowym stanowią okoliczność notoryjną. Ponadto koszt zakupu i montażu metalowych barierek, do czego została zobowiązana wynosi około 5.000-7.000 zł, a nałożony na skarżącą obowiązek określono nieprecyzyjnie. Wyrokiem z dnia 14 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę, a od przedmiotowego wyroku skarżąca, działając za pośrednictwem pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożyła skargę kasacyjną. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając zażalenie na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji zważył, co następuje: Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu ma na celu udzielenie ochrony tymczasowej przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłoby dla strony wywołać wykonanie takiego aktu, zanim zostanie on zbadany przez sąd administracyjny pod kątem jego legalności. Ochrona tymczasowa służy więc temu, aby w okresie do rozpatrzenia skargi strona nie poniosła znacznej szkody lub by nie doszło do wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z 14 listopada 2018 r., sygn. akt II OZ 1129/18, CBOSA). Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Dla wnioskującego o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego oznacza to obowiązek przywołania konkretnych okoliczności wskazujących na to, że wykonanie decyzji (postanowienia) spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, następnie przytoczenia okoliczności uzasadniających to żądanie, nie wyłączając przedstawienia dokumentów, które mogą to żądanie uprawdopodobnić. Skarżąca we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie przedstawiła jednak okoliczności, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogłyby powodować realne i rzeczywiste niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarówno we wniosku, jak i w zażaleniu ograniczono się do ogólnego twierdzenia, że wykonywanie robót budowlanych w okresie jesienno-zimowym jest utrudnione i może prowadzić do powstania szkody w budynku. Należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, że skarżąca nie wyjaśniła, na czym miałoby polegać ewentualne powstanie szkody w budynku w wyniku wykonywanych robót budowlanych. Co prawda w zażaleniu wskazała na koszty zakupu i montażu barierek w wysokości kilku tysięcy złotych, jednak w ślad za tym nie wyjaśniła, czy poniesienie takich kosztów może powodować szkodę i to znaczną w odniesieniu do jej sytuacji majątkowej. O zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie mogła oczywiście przesądzać także argumentacja co do nieprecyzyjnego określenia nałożonego na skarżącą obowiązku. Zagadnienie to - jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji - związane jest z oceną zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie może być brane pod uwagę przy ocenie zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. O naruszeniu prawa i skutkach tego naruszenia orzeka sąd w orzeczeniu kończącym postępowanie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.