II OZ 502/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 3364/17 odrzucające skargę J.L. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2019 r. sygn. akt IV SA/Wa 3364/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J.L. na decyzję Prezesa Krajowego Zarządu Gospodarki Wodnej z dnia [...] października 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przyczyną odrzucenia skargi przez Sąd było nieuiszczenie, mimo wezwania, wpisu sądowego od skargi. Odrzucenie skargi nastąpiło na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, wyrażając swoje niezadowolenie z rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu skarżący podniósł, iż nie uiścił opłaty z uwagi na brak środków finansowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. wynika, że skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu. Warunkiem odrzucenia skargi z tego powodu jest uprzednie wezwanie strony do uiszczenia opłaty w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. Nie zostało jemu także przyznane prawo pomocy – patrz: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 listopada 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie referendarza sądowego odmawiające przyznania skarżącemu prawa pomocy. W tej sytuacji, po rozpoznaniu sprzeciwu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny i utrzymaniu w mocy postanowienia referendarza sądowego odmawiającego przyznania prawa pomocy, zasadnie wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 9 lutego 2018 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zaznaczyć przy tym należy, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu było już, na skutek zażalenia skarżącego, kontrolowane przez Naczelny Sąd Administracyjny, który postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2018 r. II OZ 362/18 zażalenie skarżącego oddalił. Bezskuteczny upływu terminu do wykonania zobowiązania, skutkował odrzuceniem skargi przez Sąd. Z tej przyczyny zażalenie skarżącego należało uznać za nieusprawiedliwione. Dla prawidłowości odrzucenia skargi nie ma znaczenia akcentowana przez skarżącego w zażaleniu kwestia braku środków finansowych na uiszczenie opłaty. To czy skarżący ma możliwość poniesienia kosztów postępowania w całości bądź w części jest przedmiotem oceny w postępowaniu toczącym się w przedmiocie prawa pomocy, a nie w postępowaniu wywołanym zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.