II OZ 490/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G.D. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3009/24 wzywające do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi G.D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 września 2024 r. znak DOR.7111.63.2024.MM w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 listopada 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa oddalił skargę G.D. (dalej skarżący) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 26 września 2024 r. znak DOR.7111.63.2024.MM w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Pismem z dnia 11 grudnia 2025 r. skarżący wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Zarządzeniem z 18 grudnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 3009/24 Przewodniczący Wydziału VII Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzanym i doręczanym na wniosek w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 czerwca 2019 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 1090, dalej rozporządzenie), w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, pod rygorem jej ściągnięcia. Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skarżący wskazując, że ww. opłatę uiścił w dniu 12 grudnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej Ppsa), w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku. Stosownie zaś do treści art. 234 § 2 Ppsa, opłatę kancelaryjną za odpis orzeczenia z uzasadnieniem, doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenia orzeczenia, pobiera się przy zgłoszeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia i jego doręczenie. Jeżeli opłata nie została uiszczona, przewodniczący zarządza ściągnięcie jej od strony, która złożyła wniosek, po uprzednim wezwaniu strony do jej uiszczenia. Skarżący, spełniając wszystkie wymagane w art. 234 § 2 Ppsa przesłanki, skutecznie wniósł o sporządzenie uzasadnienia. Już w momencie złożenia wniosku powstał zatem po jego stronie obowiązek uiszczenia opłaty kancelaryjnej. Biorąc pod uwagę, że postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zakończyło się pozostawieniem wniosku skarżącego bez rozpoznania (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 maja 2025 r. sygn. akt VII SPP/Wa 915/24), zasadnie został on wezwany przez Przewodniczącego Wydziału VII do uiszczenia ww. opłaty w wysokości 100 zł. Odnosząc się do argumentacji zawartej w zażaleniu nie sposób przyjąć, że skarżący opłatę kancelaryjną uiścił. Ze znajdującego się w aktach sądowych potwierdzenia przelewu z 12 grudnia 2025 r. wynika bowiem, że kwota 100 zł została uiszczona tytułem "wpisu sądowego" do sprawy VII SA/Wa 3009/24. Należało zatem domniemywać, że wpis ten został przez skarżącego uiszczony na skutek poprzedniego wezwania Przewodniczącego Wydziału VII z 17 listopada 2025 r. (doręczonego skarżącemu w dniu 5 grudnia 2025 r.) do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Sądu z 10 października 2025 r. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 Ppsa i art. 198 Ppsa oddalił wniesione zażalenie.