II OZ 440/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 11 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 czerwca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2608/22 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach z dnia 20 października 2022 r., znak SKO.4000-1666/2022 w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2024 r. sygn. akt VII SA/Wa 2608/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną R. J. (dalej "skarżący") w sprawie jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Siedlcach (dalej "SKO") z dnia 20 października 2022 r. w przedmiocie ustalenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału WSA w Warszawie z 23 października 2023 r. oraz z 12 lutego 2024 r. wezwano skarżącego, zastępowanego przez profesjonalnego pełnomocnika, do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej od ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej upłynął w dniu 3 czerwca 2024 r. Pełnomocnik skarżącego nie wykonał wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 23 października 2023 r. Sąd zaakcentował, że złożony w dniu 26 lutego 2024 r. czwarty z kolei już wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, oparty na identycznych podstawach faktycznych, w granicach niniejszej sprawy, nie mógł przerwać biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Na powyższe postanowienie zażalenie złożył skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Skarżący podniósł zarzut naruszenie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.Dz.U.2024.935; dalej p.p.s.a.) przez przedwczesne odrzucenie skargi, w sytuacji gdy nie wydano rozstrzygnięcia w zakresie ponownego wniosku o prawo pomocy, a postępowanie w tym zakresie jest w toku - wniosek w istocie nie był oparty na tożsamych podstawach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Przepis ten definiuje jednocześnie, jakie pisma należą do katalogu pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym. Są to: skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Opłacenie skargi kasacyjnej stanowi niezbędny warunek do podjęcia dalszych czynności z nią związanych. Nieuiszczenie należnego wpisu od skargi kasacyjnej skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, wobec prawomocnego negatywnego rozpoznania poprzedniego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zgłoszenie kolejnego takiego żądania - po wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia o uiszczenie wpisu sądowego - nie ma wpływu na bieg ustawowego terminu do jego wykonania, tj. nie powoduje jego przerwania, ani zawieszenia. Taka wykładnia jest uzasadniona tym, że jeżeli po prawomocnym wezwaniu do uiszczenia wpisu strona mogłaby składać kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, kwestia tej opłaty mogłaby nigdy nie zostać rozstrzygnięta. W konsekwencji strona mogłaby skutecznie uniemożliwić merytoryczne rozpatrzenie sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 2804/17). W niniejszej sprawie wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 maja 2024 r. Skarżący nie został zwolniony z ponoszenia kosztów sądowych. Postępowanie w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone postanowieniem WSA w Warszawie z dnia 21 maja 2024 r., sygn. akt VII SPP/Wa 166/24. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi kasacyjnej przez Sąd I instancji było słuszne, gdyż przepisy w tej materii są jednoznaczne i nie pozostawiają wątpliwości interpretacyjnych. Sąd ma obowiązek odrzucić skargę/skargę kasacyjną, gdy w wyznaczonym terminie nie uiszczono wymaganego wpisu (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.