II OZ 407/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Tomasz Zbrojewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 15 stycznia 2020 r. sygn. akt IV SA/Wa 84/20 w sprawie ze skargi K. Z. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych postanawia: oddalić zażalenie.

K. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w Warszawie z dnia [...] grudnia 2019 r. w przedmiocie odmowy potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Zarządzeniem z 15 stycznia 2020 r. Przewodniczący Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 – dalej w skrócie "p.p.s.a."), wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, stosownie do § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm. - dalej w skrócie "rozporządzenie"), w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W zażaleniu na powyższe zarządzenie K. Z. stwierdził, że nie zostało mu ono przekazane odrębnym pismem, a pouczenie w nim zawarte zawiera drobne litery i jest nieczytelne dla A. Z., którego interesy reprezentuje w tym postępowaniu. Jego zdaniem wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego jest sprzeczne z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Po myśli art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 3 pkt 10 rozporządzenia wpis stały w sprawach skarg, nieobjętych wpisem stosunkowym, z zakresu kombatantów wynosi 100 zł. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Prawidłowo określono w nim kwotę należnego wpisu od skargi (100 zł), ponieważ zaskarżona decyzja zalicza się do kategorii spraw kombatanckich. Wskazano w nim właściwą podstawę prawną, określono także termin uiszczenia wpisu. Skarżący został ponadto pouczony o ewentualnych skutkach uchylenia się od wykonania zarządzenia, o treści przywołanego na wstępie przepisu art. 220 § 1 p.p.s.a. (pkt 1 pouczenia) oraz możliwości zwrócenia się do Sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy obejmującego zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie adwokata lub radcy prawnego (pkt 5 pouczenia). W tych okolicznościach brak jest podstaw ażeby skutecznie twierdzić, że zaskarżone zarządzenie jest sprzeczne z prawem. Skarżący inicjując postępowanie sądowe powinien liczyć z koniecznością pokrycia związanych z tym kosztów, które mają oparcie w przepisach obowiązującego prawa. Dodać wreszcie trzeba, że skarga została wniesiona przez K. Z., a nie nieżyjącego już ojca skarżącego – A. Z., dla którego domagał się on potwierdzenia statusu działacza opozycji antykomunistycznej lub osoby represjonowanej z powodów politycznych. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.