II OZ 375/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1992/21 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. R. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r. nr 918/2021 w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynków do stanu poprzedniego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 1992/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. R. (dalej "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 lipca 2021 r. w przedmiocie nakazu doprowadzenia budynków do stanu poprzedniego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż z akt sprawy administracyjnej wynika, że zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 30 lipca 2021 r. Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skarżący powinien wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg kończył się 30 sierpnia 2021 r. Przedmiotowa skarga przez pełnomocnika skarżącego została wniesiona 31 sierpnia 2021 r., czyli po upływie terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył M. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu zażalenia strona wskazała, że wprawdzie skarga została złożona z uchybieniem terminu, jednak miało to miejsce bez winy skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 53 § 1 w z zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie – za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi po upływie tego terminu Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. W niniejszej sprawie strona uchybiła wskazanemu terminowi, co oznacza, że postanowienie wydane na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. odpowiada prawu. Strona skarżąca jest świadoma swojego uchybienia co powoduje, że wniesione zażalenie skupia się wokół kwestii braku winy skarżącego w uchybieniu terminowi ustawowemu. Kwestia czy ta argumentacja może stanowić podstawę do przywrócenia terminu będzie przedmiotem osobnego postępowania w tym przedmiocie, które będzie miało miejsce po zwróceniu Sądowi I instancji akt przez NSA. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.