II OZ 359/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.B. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 24 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Lu 7/20 wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi M.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

M.B. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Zarządzeniem z 24 lutego 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm. – dalej: rozporządzenie). Wezwanie wykonano 19 marca 2020 r. i doręczono profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego drogą elektroniczną (ePUAP) w dniu 2 kwietnia 2020 r. Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie. Skarżący zarzucił "następczą niezgodność" zarządzenia z art. 15zzs ust. 1 pkt 1, ust. 10 pkt 1 i ust. 11 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm. – dalej: ustawa z 2 marca 2020 r.) w związku z § 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r., poz. 491). Skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 220 § 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zasadą jest zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonego przez stronę pisma. Wyjątki od takiego obowiązku wynikają z przepisów ustawy p.p.s.a. Wyjątkami tymi są podmiotowe zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów (art. 239 p.p.s.a., który nie znajduje w tej sprawie zastosowania) oraz instytucja prawa pomocy (art. 243 i następne p.p.s.a.). Skarżący nie składał wniosku o przyznanie prawa pomocy. Oznacza to, że skarżący jest zobowiązany do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu sądowego od skargi. Sąd I instancji prawidłowo ustalił wysokość wpisu oraz wskazał właściwą podstawę prawną wezwania skierowanego do skarżącego. Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia, wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, w sprawach skarg na bezczynność organów administracji publicznej wynosi 100 zł. Przedmiotem skargi w tej sprawie jest bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie, a więc jej przedmiotem jest niewątpliwie bezczynność, o której stanowi cytowany wyżej przepis rozporządzenia. Zarzuty zażalenia nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. w brzmieniu obowiązującym w dacie doręczenia przedmiotowego wezwania, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID, bieg terminów procesowych i sądowych w postępowaniach sądowych, w tym sądowoadministracyjnych, nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Przede wszystkim Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje przedmiotowe zarządzenie uwzględniając stan prawny z daty jego wydania, czego zresztą nie kwestionuje skarżący, wskazując w zażaleniu na "brak winy Przewodniczącego" oraz "następczą niezgodność z prawem". Ponadto, norma z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. nie oznacza, że terminy ustawowe przestały obowiązywać, a jedynie, że zostały zawieszone lub nie rozpoczęły biegu. W konsekwencji Sąd I instancji zobowiązany był zakreślić w wezwaniu termin do uiszczenia wpisu, ponieważ obowiązek taki wynikał z przepisów p.p.s.a. Natomiast na podstawie art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. termin ten nie rozpoczynał biegu, co oznaczało, że w okresie obowiązywania cytowanego przepisu szczególnego, skarżący mógł uiścić wpis nawet z uchybieniem siedmiodniowego terminu, nie ponosząc negatywnych skutków procesowych tego naruszenia. Ponadto należy zaznaczyć, że powołane w zażaleniu art. 15zzs ust. 10 i 11 ustawy z 2 marca 2020 r. w ogóle nie znajdował w tej sprawie zastosowanie w odniesieniu do obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przepisy te wyłączają bowiem stosowanie przepisów o bezczynności w okresie ich obowiązywania i służyły przede wszystkim ochronie sądów i organów. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.