II OZ 356/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. z siedzibą we W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 832/16 odrzucające skargę A. z siedzibą we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie

Postanowieniem z dnia 23 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Wr 832/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] października 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż wniesiona skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jako wniesiona po upływie terminu. Termin do skutecznego wniesienia skargi upływał w dniu 5 grudnia 2016 r. Zaś skarga została wniesiona w dniu 8 grudnia 2016 r. (data przesłania przez Sąd skargi do organu), czyli z uchybieniem terminu wskazanego w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dalej wyjaśnił, że wniesienie skargi bezpośrednio do sądu powoduje, że sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. Przy czym, o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca A. domagając się jego uchylenia oraz orzeczenia o kosztach postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że w sprawie doszło do wdania się w spór, gdyż Sąd pierwszej instancji po pierwsze: w dniu 8 grudnia 2016 r. skierował pismo do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. przesyłając temu organowi skargę celem udzielenia odpowiedzi na skargę i przesłania akt sprawy, po wtóre: zwrócił się do skarżącej z wezwaniem do uzupełnienia braków skargi (wezwanie z dnia 22 grudnia 2016 r.). Powyższe winno być zatem zinterpretowane jako przyjęcie sprawy do rozpatrzenia i uznanie przez Sąd, że termin do wniesienia skargi został zachowany. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w nim podniesione. Przepis art. 53 § 1 p.p.s.a. stanowi, że skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym skarga ta musi być wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi – art. 54 § 1 p.p.s.a. Natomiast stosownie do normy art. 83 § 3 p.p.s.a. m.in. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Z ustaleń Sądu pierwszej instancji wynika, że upływ terminu do złożenia skargi przez A. z siedzibą we W. nastąpił z dniem 5 grudnia 2016 r. Natomiast skarga została nadana przez stronę skarżącą w Urzędzie Pocztowym we W. w dniu 1 grudnia 2016 r. Przesyłka zastała zaadresowana następująco "Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu za pośred. Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...]" (patrz: koperta k. 15). A zatem strona prawidłowo zaadresowała przedmiotową przesyłkę, kierując ją na adres organu ([...]), którego działanie kwestionowała, stosownie do trybu wskazanego w art. 54 § 1 p.p.s.a. Faktem jest, że mimo zaadresowania jej na adres organu skarga wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 8 grudnia 2016 r. i w tym samym dniu została skierowana do właściwego organu. Jednakże okoliczność ta, wynikła nie z winy strony, nie ma znaczenia dla przyjęcia, że skarga została wniesiona do Sądu w terminie. Istotne jest bowiem, że strona skarżąca nadała skargę w placówce pocztowej na adres właściwego organu, w terminie otwartym do jej wniesienia. Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.