II SA/Lu 73/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg B. T. oraz M. R. i R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko postanawia: I. odrzucić skargę M. R. i R. R.; II. zwrócić M. R. i R. R. uiszczoną sumę pieniężną w wysokości 200 (dwieście) złotych.

W dniu 27 stycznia 2017 r. wpłynęły do Sądu, złożone w jednym piśmie, skargi B. T. oraz M. R. i R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Zarządzeniem z dnia 31 stycznia 2017 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie 18 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało doręczone skarżącym M. R. i R. R. w dniu 17 lutego 2017 r. (k. 28, 29 akt sąd.). W zakreślonym terminie nie usunęli oni braków skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Brakiem formalnym pisma jest w szczególności brak jego odpisów dla doręczenia ich pozostałym stronom postępowania (art. 47 § 1 P.p.s.a.). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd obowiązany jest odrzucić skargę. W celu wyjaśnienia wątpliwości dotyczących wspomnianych przepisów, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów, działając w trybie art. 264 § 2 w związku z art. 15 § 1 pkt 2 P.p.s.a., podjął uchwałę w dniu 18 grudnia 2013 r. (sygn. akt I OPS 13/13, ONSAiWSA 2014, nr 3 poz. 39): "1. Niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. 2. Złożenie przez skarżącego wymaganych odpisów skargi po upływie wyznaczonego terminu, o którym mowa w art. 49 § 1 P.p.s.a, ale przed odrzuceniem skargi, oznacza, że skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.". Nie budzi zatem żadnych wątpliwości, że niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi stanowi brak formalny skargi, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, którego nieusunięcie – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania sądu, powoduje konieczność odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej. Skarżący M. R. i R. R., pouczeni przez Sąd prawidłowo o skutkach niedochowania wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, w zakreślonym terminie, który upłynął w dniu 24 lutego 2017 r., nie wykonali wezwania. Fakt złożenia odpisów skargi w dniu 27 lutego 2017 r. (prezentata – k. 31), to jest po upływie określonego w art. 49 § 1 P.p.s.a. siedmiodniowego terminu do dokonania tej czynności procesowej, nie świadczy o usunięciu przez skarżących braków formalnych skargi. Czynność ta, dokonana po upływie terminu, jest bowiem prawnie bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). O zwrocie na rzecz skarżących M. R. i R. R. uiszczonej sumy pieniężnej, Sąd orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.