II OZ 347/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prokuratora Okręgowego w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 614/17 odrzucające skargę kasacyjną w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 614/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną Prokuratora Okręgowego w P. od wyroku tego Sądu z dnia 26 października 2017 r., którym oddalono skargę Prokuratora Okręgowego w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...]. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 grudnia 2017 r. Prokurator Okręgowy w P. został wezwany do usunięcia braków formalnych swojej skargi kasacyjnej od ww. wyroku poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z jego trzema odpisami w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Powyższe wezwanie doręczono Prokuratorowi w dniu 15 stycznia 2018 r. Pismem z dnia 16 stycznia 2018 r. Prokurator zrzekł się rozprawy i wniósł o rozpoznanie skargi kasacyjnej na posiedzeniu niejawnym. W związku jednak z faktem, że w zakreślonym terminie Prokurator nie przedłożył trzech odpisów oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, Sąd, w oparciu art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę kasacyjną. Zażaleniem Prokurator Okręgowy w P. zaskarżył powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie art. 46 i art. 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mające wpływ na treść orzeczenia, polegające na niezasadnym uznaniu, że niezałączenie odpisów oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, podczas gdy ww. przepisy nie uznają takiego wymogu jako uchybienia formalnego mającego wpływ na nadanie biegu skardze kasacyjnej. Z uwagi na powyższe wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i nadanie biegu skardze kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że już sam układ redakcyjny ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje jednoznacznie, że ustawodawca różnicuje braki formalne pisma i inne uchybienia związane z ich wysyłką. Z wykładni art. 46, 47 i 176 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynika, że brak formalny pisma uzewnętrznia się w jego treści, a nie w liczbie egzemplarzy, które powinny być załączone do pisma strony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie oraz wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Stosownie natomiast do § 2 tego przepisu poza wymaganiami, o których mowa w § 1, skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. W myśl art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176, innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak w skardze kasacyjnej wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy stanowi zatem usuwalny brak formalny. Złożona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Okoliczność ta jest bezsporna - tak przyjął Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu i nie kwestionuje tego również strona skarżąca kasacyjnie. Zasadnie zatem zarządzeniem z dnia 27 grudnia 2017 r. wnoszący skargę kasacyjną został wezwany do usunięcia tego braku formalnego skargi kasacyjnej przez złożenie wniosku o rozpoznanie sprawy na rozprawie albo złożenie oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy wraz z trzema odpisami tego wniosku. Wezwanie to doręczono skutecznie Prokuratorowi w dniu 15 stycznia 2018 r. W zakreślonym przez Sąd I instancji terminie Prokurator złożył pismo, w którym zawarł oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy, jednak tylko w jednym egzemplarzu. Trafnie zatem przyjął Sąd I instancji, że wezwanie nie zostało wykonane w pełni, a więc nie usunięto braku formalnego skargi kasacyjnej. Nie można zgodzić się przy tym ze stanowiskiem, że nie przesłanie, pomimo wezwania, odpisów pisma zawierającego oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy celem ich doręczenia pozostałym stronom postępowania, nie stanowi podstawy do odrzucenia skargi kasacyjnej. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej - wbrew stanowisku skarżącego - zastosowanie również w niniejszej sprawie reguły zawartej w art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienie NSA: z dnia 8 listopada 2017 r., sygn. akt II OZ 1334/17; z dnia 25 sierpnia 2017 r., sygn. akt II OZ 807/17; z dnia 11 lipca 2017 r., sygn. akt I OZ 1110/17). Stwierdzić zatem należy, że w związku z faktem, iż skarżący nie uzupełnił w zakreślonym terminie braku formalnego skargi kasacyjnej poprzez złożenie 3 egzemplarzy oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, Sąd I instancji słusznie przedmiotową skargę kasacyjną odrzucił. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.