II OZ 338/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Chlebny po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2075/16 o odrzuceniu skargi G. Z. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 2075/16 odrzucił skargę G. Z. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] czerwca 2016 r. w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że wniesiona skarga nie zawierała podpisu skarżącego, wobec czego Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłkę zawierającą m.in. niniejsze wezwanie przesłano na podany adres do korespondencji i doręczono w dniu 19 października 2016 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, 24 października 2016 r. pełnomocnik skarżącego nadesłał podpisaną przez siebie skargę. Sąd I instancji stwierdził, że nie czyniło to zadość wezwaniu Sądu i w związku z tym odrzucił skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wskazał, że obecnie przebywa w [...] i ze względu na to, że nie może legalnie przebywać w Polsce, kontakt z nim jest utrudniony. Wskazując na powyższe wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Do zażalenia została załączona podpisana przez skarżącego skarga. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga jako pierwsze pismo skarżącego w postępowaniu sądowym powinna czynić zadość wymaganiom określonym w art. 46 § 1 i 2 p.p.s.a., a ponadto zawierać elementy określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. – właściwe tylko dla tego szczególnego pisma procesowego. Jednym z wymogów formalnych skargi jest, aby zawierała ona podpis osoby wnoszącej skargę, a w przypadku wniesienia jej przez pełnomocnika – jego podpis z załączeniem do skargi pełnomocnictwa. Brak podpisu skargi należy traktować jako brak formalny, który może być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, w związku z tym, że Ł. D. nie spełnia wymogów określonych w art. 35 § 1 p.p.s.a., zarządzeniem z dnia 14 września 2016 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi do doręczeń w dniu 19 listopada 2016 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie została nadesłana skarga podpisana przez Ł. D. W związku z powyższym, prawidłowo Sąd I instancji uznał, że nie czyniło to zadość wezwaniu Sądu. W sprawie braki skargi nie zostały usunięte wobec czego należało ją odrzucić. Odnosząc się do argumentacji skarżącego, że obecnie przebywa w [...] przez co kontakt z nim jest utrudniony, stwierdzić należy, że nie ma ona znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Niewątpliwie brak formalny skargi (podpis) nie został usunięty, co stanowiło podstawę do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji