II OZ 338/15

II OZ 338/15 POSTANOWIENIE Dnia 28 kwietnia 2015 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Leszek Kamiński po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia G. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 lutego 2015 r. sygn. akt VIII SAB/Wa 400/14 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie usunięcia odpadów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić G. K. termin do uzupełniania braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa.

II OZ 338/15 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 10 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił skarżącej G. K. przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego sprawy. Wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę G. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia [...] września 2014 r. w sprawie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej, po wznowieniu postępowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego B. K . Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę kasacyjną, stwierdzając, iż pomimo stosownego wezwania, skarżąca nie uzupełniła braku formalnego kasacji poprzez załączenie do niej pełnomocnictwa umocowującego pełnomocnika do działania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Pismem z dnia 29 stycznia 2015 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia żądanego pełnomocnictwa, wskazując, że w terminie od 24 listopada do 15 grudnia 2014 r. przebywała poza miejscem zamieszkania w Skarżysku Kamiennej, opiekując się chorą matką wymagającą stałej kompleksowej opieki i ze względu na pogorszenie się jej stanu zdrowia. Wskazała, że uchybienie terminowi nastąpiło bez jej winy, gdyż nie miała świadomości, że w tym okresie zostanie przesłane jej wezwanie. Do wniosku pełnomocnik załączyła: zaświadczenie lekarskie wystawione przez lekarza, pełnomocnictwo i potwierdzenie przelewu opłaty sądowej od skargi kasacyjnej. Odmawiając przywrócenia terminu do złożenia pełnomocnictwa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał na wstępie, że wniosek został złożony w terminie, jednak analizując przesłankę braku winy z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.- zwanej dalej p.p.s.a.) w świetle poglądów orzecznictwa, doszedł do przekonania, że wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej, w szczególności nie wykazał, że choroba matki pełnomocnika uniemożliwiła mu wyręczenie się inną osobą w celu dokonania czynności w przewidzianym przez ustawę terminie. Pełnomocnik prowadzi działalność gospodarczą w ramach kancelarii, a z treści pełnomocnictwa wynika upoważnienie do substytucji, zatem przyczyny wskazanej we wniosku o przywrócenie terminu nie można zaliczyć do przyczyn uzasadniających wniosek, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy skarżącej, zaś inne powody braku winy nie zostały wskazane. Z uzasadnienia wniosku nie wynika, że choroba matki pełnomocnika skarżącej miała na tyle nagły charakter, że uniemożliwiła pełnomocnikowi podjęcie stosownych działań w celu zapobieżenia negatywnym konsekwencjom związanym z naruszeniem terminu do złożenia pełnomocnictwa, który upływał w dniu 18 grudnia 2014 r. Dodatkowo okresy nieobecności pełnomocnika i choroby jego matki wskazane we wniosku i w załączonym do niego zaświadczeniu nie pokrywają się, zaświadczenie zostało wystawione przez lekarza oddalonego od chorej o ok. 137 km, ponadto trudno odczytać z tego zaświadczenia, czy opieka wskazana była w terminie do 10 czy do 20 grudnia 2014 r. Wszystkie te okoliczności powodują wątpliwości Sądu, co do rzeczywistego okresu choroby matki pełnomocnika i okresu sprawowania nad nią opieki. Dokonując oceny ziszczenia się przesłanki braku winy, Sąd przyjął miernik staranności, której można wymagać od fachowego pełnomocnika należycie dbającego o interesy swojego mocodawcy. Pełnomocnik skarżącej nie tylko nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, lecz opisując we wniosku przyczyny uchybienia terminu wskazał, że działał w sposób zawiniony - nieumyślnie (lekkomyślność lub niedbalstwo). Mając na powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak na wstępie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła G. K., zarzucając mu bezzasadne uznanie, że jej pełnomocnik nie dotrzymał terminu ze swojej winy. Jak podkreślono pełnomocnik prowadzi Kancelarię jednoosobowo, zaś skarżąca wyraziła zgodę na ustanowienie substytuta, gdyby doszło do kolizji terminów sądowych albo gdyby pełnomocnik była chora. Nie przewidywała ona zaś nagłego pogorszenia się stanu zdrowia matki. Ponadto lekarz zaświadczenie wystawione przez lekarza z Mazowieckiego Centrum Rehabilitacyjnym w Konstancinie – Jeziornej, tj. specjalistycznej jednostki ortopedycznej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Przede wszystkim wskazania wymagało, iż przepisy art. 86 i art. 87 p.p.s.a. uzależniają przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, którym strona uchybiła, od uprawdopodobnienia przez tę stronę okoliczności wyłączających brak winy w uchybieniu terminu. Oznacza to, iż na stronie, która uchybiła terminowi do dokonania określonej czynności, wnoszącej o przywrócenie terminu, spoczywa obowiązek takiego udokumentowania lub wskazania okoliczności, aby uprawdopodobniła ona, iż uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy, tj. przytoczyła twierdzenia i wskazała na takie okoliczności sprawy, z których wynika przekonanie o prawdziwości jej twierdzeń. Uprawdopodobnienie oznacza również złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtował się pogląd, iż brak winy, o którym mowa w art. 86 § 1 p.p.s.a., zachodzi tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami terminu. W okolicznościach przedmiotowej sprawy zdaniem Sądu rozpoznającego niniejsze zażalenie skarżąca uprawdopodobniła brak winy swojego pełnomocnika w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków stwierdzonych braków formalnych kasacji, o czym świadczy zarówno argumentacja samego wniosku jak i przedłożone zaświadczenie. Trafnie przy tym z przyczyn szczegółowo opisanych w niniejszym zażaleniu podważyła ona ocenę Sądu pierwszej instancji, zaprezentowaną w kontrolowanym postanowieniu. Sąd pierwszej instancji nie wskazał bowiem na żadne takie okoliczności sprawy, które pozwalały zakwestionować prawdziwość wniosku o przywrócenie terminu oraz argumentacji świadczącej o uprawdopodobnieniu braku winy w uchybieniu terminu. Z tych też przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 oraz art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.