II OZ 334/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz /spr./ po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. i K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 79/24 o odrzuceniu skargi K. P. w sprawie ze skargi D. K. i K. P. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 10 listopada 2023 r., nr 1887/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: 1. oddalić zażalenie K. P.; 2. odrzucić zażalenie D. K.

Uzasadnienie. Zarządzeniem z 28 października 2024 r. wezwano K. P. (dalej: "skarżąca") do usunięcia braków formalnych skargi na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 10 listopada 2023 r. nr 1887/2023, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez nadesłanie bądź złożenie skargi własnoręcznie przez nią podpisanej. Ponadto zarządzeniem z 14 października 2024 r., z uwagi na zakończenie postępowania w przedmiocie prawa pomocy, wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do usunięcia ww. braków skargi zostały doręczone skarżącej K. P. w dniu 13 listopada 2024 r. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2024 r., sygn. akt VII SA/Wa 79/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę K. P. Sąd wskazał, że skarżąca nie usunęła w terminie braków formalnych skargi. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął w dniu 20 listopada 2024 r. Natomiast siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął bezskutecznie w dniu 20 listopada 2024 r. W Rejestrze Opłat Sądowych tut. Sądu nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (v. notatka służbowa k. 36). Zażalenie na powyższe postanowienie wniosły D. K. i K. P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie złożone przez K. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym poza wymogami dla samej skargi z pkt 1 – 3 tego przepisu. Jednym z wymogów pisma procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. jest podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Wobec braku podpisu własnoręcznego na skardze wniesionej do sądu Przewodniczący Wydziału stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma (skargi) bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi znajduje zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Podobnie wygląda sytuacja z brakiem uiszczenia wpisu sądowego na wezwanie sądu z art. 220 § 1 P.p.s.a. Wówczas brak uiszczenia wpisu skutkuje odrzuceniem skargi, jak stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. Wobec powyższego uznać należy, że nieuzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi na wezwanie sądu w postaci braku nadesłanie bądź złożenie skargi własnoręcznie przez nią podpisanej, a także nieuiszczenia wpisu od skargi W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga nie została własnoręcznie podpisana przez skarżącą a także nie został uiszczony wpis od skargi. Tym samym Sąd miał podstawy aby skargę K. P. odrzucić gdy 20 listopada 2024 r. upłynął wyznaczony termin na uzupełnienie tych braków. Zażalenie wniesione przez D. K. podlegało natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne z innej przyczyny. Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 197 § 2 P.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 P.p.s.a przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie złożone w niniejszej sprawie przez D. K. na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 17 grudnia 2024 r. jest niedopuszczalne, ponieważ D. K. nie była adresatem tego postanowienia. Była nią wyłącznie K. P.. Podkreślić należy, że niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oraz jak w pkt 2 sentencji w oparciu o art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 178 P.p.s.a.