II OZ 295/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 października 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 459/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi I. K. i M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania zaleceń zawartych w ocenie technicznej oraz ekspertyzie technicznej celem wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego muru oporowego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 2 października 2023 r., sygn. akt II SA/Wr 459/23 odrzucił skargę I. K. oraz M. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2023 r., nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania zaleceń zawartych w ocenie technicznej oraz ekspertyzie technicznej celem wyeliminowania nieodpowiedniego stanu technicznego muru oporowego. Powyższa skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a."), tj. z uwagi na wniesienie jej po terminie. Sąd I instancji wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została w postępowaniu administracyjnym skierowana do pełnomocnika skarżących i wydana w placówce pocztowej osobie upoważnionej do odbioru korespondencji 13 czerwca 2023 r. (co wynika ze znajdujących się w aktach administracyjnych zwrotnych potwierdzeń odbioru przesyłek zawierających decyzję), wobec czego trzydziestodniowy termin na jej wniesienie upływał 13 lipca 2023 r. Zgodnie z datą stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której została przesłana skarga, skarżący nadali przesyłkę w placówce pocztowej 20 lipca 2023 r., a więc z uchybieniem ww. terminu. Na powyższe postanowienie M. K. (reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika) złożył zażalenie. W uzasadnieniu podniósł, że po wniesieniu skargi skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni – przez podpisanie skargi, złożenie jej odpisu oraz nadesłanie numeru PESEL. Wszystkie braki formalne skargi zostały uzupełnione w terminie. Tym samym skoro skarga nie zawierała braków formalnych, jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. było bezpodstawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z 30 listopada 2023 r. odrzucił powyższe zażalenie. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 marca 2024 r., sygn. akt II OZ 131/24 uchylił ww. postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2023 r. (zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego) została doręczona pełnomocnikowi skarżących 13 czerwca 2023 r. Termin do wniesienia skargi na tą decyzję upływał zatem 13 lipca 2023 r. Skarga została nadana natomiast 20 lipca 2023 r. (co potwierdza stempel pocztowy znajdujący się na kopercie, w której została nadesłana). Skoro zatem termin do wniesienia skargi upłynął skarżącym 13 lipca 2023 r., to nadanie jej 20 lipca 2023 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego uznać należy, że Sąd I instancji zasadnie odrzucił przedmiotową skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Zaznaczyć przy tym należy, że bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia stanowi okoliczność, iż po wniesieniu skargi skarżący usunęli jej braki formalne w terminie, tj. w wyznaczonym terminie nadesłano numery PESEL, podpisaną skargę oraz jej odpis. Podstawą do odrzucenia skargi stanowiło bowiem jedynie wniesienie skargi po terminie (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.), nie zaś jak wskazuje pełnomocnik skarżących, brak usunięcia jej braków formalnych (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.