II OZ 288/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Leszek Kiermaszek po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 lutego 2026 r. sygn. akt II SA/Po 351/25 odrzucające zażalenie D. G. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 stycznia 2026 r. o ściągnięciu od skarżącego kwoty 100 złotych tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie odpisu wyroku z uzasadnieniem w sprawie ze skargi D. G. na postanowienie Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 lutego 2025 r. nr WOA.7722.11.2025.ARO w przedmiocie nałożenia obowiązku przedłożenia ekspertyzy technicznej wykonanych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2026 r., sygn. akt II SA/Po 351/25 Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu nakazał ściągnąć od D. G. (dalej: "skarżący") kwotę 100 zł tytułem nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 28 sierpnia 2025 r. i doręczenie odpisu tego wyroku z uzasadnieniem. Odpis tego zarządzenia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia został doręczony skarżącemu w dniu 3 lutego 2026 r. W dniu 11 lutego 2026 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej) skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie na powyższe zarządzenie. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Po 351/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 198 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), odrzucił zażalenie skarżącego uznając, że zostało złożone po upływie terminu do jego wniesienia, określonym w art. 194 § 2 P.p.s.a. Zażalenie na postanowienie z dnia 13 lutego 2026 r. wniósł skarżący podnosząc, że jest ono błędne i niesprawiedliwe. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia z dnia 28 stycznia 2026 r. nakazującego ściągnięcie od skarżącego nieuiszczonej opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 zł został mu osobiście doręczony w dniu 3 lutego 2026 r. Siedmiodniowy termin do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie upływał więc we wtorek 10 lutego 2026 r. (nie był to dzień uznany ustawowo za wolny od pracy). Tymczasem skarżący wniósł wspomniane wyżej zażalenie w dniu 11 lutego 2026 r. (data nadania pisma u operatora pocztowego), czyli z jednodniowym uchybieniem terminu. Zgodnie z art. 83 § 3 P.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Stosownie zatem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie to, jako wniesione po terminie, podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo rozstrzygnął Sąd pierwszej instancji. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.