II OZ 287/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2526/13 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. w W. na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków postanawia: oddalić zażalenie.

W skardze z dnia 21 października 2013 r. M. w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r. Powyższą decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] lipca 2013 r., znak: [...], nakazującą skarżącej M. wykonanie, w zakreślonym terminie, następujących obowiązków: 1) zapewnić pełną sprawność techniczną instalacji elektrycznej w budynku potwierdzoną stosownym protokołem z przeprowadzonego badania, 2) przeprowadzić przegląd techniczny i czynności konserwacyjne instalacji elektrycznej w lokalach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...], a w razie stwierdzenia nieprawidłowości doprowadzić do pełnej sprawności technicznej. W uzasadnieniu wniosku M. wskazała, iż wyegzekwowanie decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody. Podniosła, że przeprowadzenie przeglądów, konserwacji i dodatkowo czynności związanych z zapewnieniem prawidłowego funkcjonowania poszczególnych instalacji - w sytuacji gdy tak naprawdę nie wiadomo jakie to mają być czynności, narażają skarżącą na poważne wydatki. M. ocenia powyższe wydatki na kwotę 350 000 zł. Jednocześnie skarżąca zaznaczyła, iż nie ma żadnej gwarancji, że czynności które podejmie w celu wykonania decyzji będą właściwe i czy rzeczywiście doprowadzą do realizacji nałożonych obowiązków zgodnie z ich treścią (w rozumieniu organów Straży Pożarnej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2526/13, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które przemawiają za uwzględnieniem wniosku, bowiem argumentacja w nim przedstawiona nie wskazuje, aby zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków po stronie wnioskodawcy. Zdaniem Sądu okoliczności podnoszone przez stronę sprowadzają się w głównej mierze do kwestionowania zasadności nałożonych obowiązków, jak i trudności technicznych związanych z ich wykonaniem. Ponadto, strona skarżąca wskazuje, iż wykonanie obowiązków wiązałoby się z poniesieniem wydatków w kwocie 350.000 złotych, jednakże nie odnosi tego do swojej sytuacji materialnej, jak również nie wskazuje w oparciu o jakie kalkulacje stwierdziła, iż łączne koszty szacowane są właśnie na wskazaną kwotę. Powyższe okoliczności nie mogą więc stanowić podstawy do zapewnienia tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Sąd wskazał ponadto, iż podejmując rozstrzygnięcie wziął także pod uwagę charakter nakazów wynikających z zaskarżonej decyzji, chroniących takie dobra, jakimi są ludzkie życie, zdrowie i mienie. Zażaleniem M. w W. zaskarżyła powyższe postanowienie, zarzucając mu naruszenie art. 61 § 1 p.p.s.a. poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do uznania, iż nie zachodzi niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub spowodowania po stronie skarżącej trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono m.in., że głównym argumentem skarżącej uzasadniającym złożony wniosek jest nieprecyzyjne określenie obowiązków nałożonych na nią w decyzji organu administracji. Skarżącej de facto nie wskazano, jakie czynności ma podjąć, aby uczynić zadość wymaganiom stawianym przez organy. Sytuacja taka prowadzi do zagrożenia wywołania trudnych do odwrócenia skutków - skarżąca przeznaczy środki finansowe, które są niezbędne do bieżącej działalności i realizowania zaplanowanych prac remontowych, na wykonanie czynności, które mogą nie spotkać się z akceptacją organu. Skarżąca podnosi, iż będzie musiała ponieść wtedy kolejne wydatki w celu usunięcia wykonanych przez nią prac, jednakże wobec nieprecyzyjnych zapisów nałożonego na nią obowiązku, w dalszym ciągu nie będzie mieć pewności, co należy przedsięwziąć, by organ administracji nie zakwestionował rezultatów. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika więc, iż warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest wykazanie we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku jej wykonania. Sąd orzeka bowiem w kwestii wstrzymania wykonania na podstawie przytoczonych we wniosku okoliczności, uwzględniając indywidualny charakter każdej sprawy i możliwość wystąpienia dla skarżącego niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu spoczywa na wnioskodawcy. Należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu, zgodnie z którym strona skarżąca nie wykazała, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżąca M. powołując się na narażenie jej na poważne straty finansowe w żaden sposób nie odniosła się do swojej sytuacji majątkowej, podczas gdy bezwątpienia pojęcie "znacznej szkody" wiąże się z możliwościami finansowymi danego podmiotu. Brak uprawdopodobnienia kondycji finansowej M. oraz brak wykazania wpływu wykonania nałożonego na nią obowiązku na jej finanse, nie wyczerpuje przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zauważyć także należy, że argumentacja M. przedstawiona we wniosku o wstrzymanie, powtórzona w rozpoznawanym zażaleniu, zasadniczo odnosi się do kwestii, które będą podlegały ocenie przy rozpoznaniu skargi. Odniesienie się do wywodów w powyższym zakresie niweczyłoby kontrolę sądową zaskarżonego aktu. Nie można ponadto stracić z pola widzenia faktu, iż zaskarżona decyzja wydana została w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczyła zabezpieczenia przeciwpożarowego wielorodzinnego budynku mieszkalnego przy ul. K. [...] w W. Biorąc zatem pod uwagę interes strony skarżącej i ewentualne zagrożenie pożarowe, którego skutki mogą okazać się znacznie poważniejsze niż wysokość poniesionych kosztów związanych z wykonaniem decyzji, również stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera usprawiedliwionych motywów wskazujących na wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie.