II OSK 2681/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Gliniecki (spr.) Sędziowie NSA Jerzy Stelmasiak del NSA Tomasz Zbrojewski Protokolant starszy asystent sędziego Łukasz Pilip po rozpoznaniu w dniu 20 lipca 2016 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2526/13 w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków 1. uchyla zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję, 2. zasądza od Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. kwotę 820 (osiemset dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 2526/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w W. na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków. Jak wynika z akt sprawy, w wyniku pisma mieszkańców budynków przy ul. [...] i [...] w W. pracownicy Komendy Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy przeprowadzili czynności kontrolno-rozpoznawcze w wielorodzinnym budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. Podczas kontroli stwierdzono nieprawidłowości w zakresie zabezpieczenia przeciwpożarowego ww. budynku. Mając to na uwadze Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy decyzją z dnia [...] lipca 2013 r.nr [...] na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2009 r. Nr 12, poz. 68 ze zm. – dalej u.p.s.p.) zobowiązał [...] Spółdzielnię Mieszkaniową [...] w W. do zapewnienia pełnej sprawności technicznej instalacji elektrycznej w budynku potwierdzoną stosownym protokołem z przeprowadzonego badania z terminem wykonania obowiązku do 31 grudnia 2013 r. (pkt 1) oraz przeprowadzenia przeglądu technicznego i czynności konserwacyjnych instalacji elektrycznej w lokalach nr [...], a w razie stwierdzenia nieprawidłowości doprowadzić do pełnej sprawności technicznej (pkt 2) z terminem wykonania obowiązku do 31 grudnia 2013 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji w zakresie pkt 2, nakazującej przeprowadzenie w budynku przy ul. [...] w W. czynności konserwacyjnych instalacji elektrycznej oznaczonych nr [...], a w razie stwierdzenia nieprawidłowości – doprowadzenie do pełnej sprawności technicznej, do Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej. Decyzją z dnia [...] września 2013 r. Mazowiecki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej, znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 27 u.p.s.p. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości. W uzasadnieniu decyzji Komendant Wojewódzki stwierdził, że obowiązek, którego dotyczy decyzja jest obowiązkiem wynikającym z § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ocU. Nr 109, poz. 719), zgodnie z którym w obiektach zabronione jest wykonywanie czynności, które mogą spowodować pożar lub jego rozprzestrzenianie się, a w szczególności użytkowanie instalacji i urządzeń niesprawnych technicznie lub w sposób niezgodny z przeznaczeniem albo warunkami określonymi przez producenta bądź niepoddawanych okresowym kontrolom, o zakresie i częstotliwości wynikających z przepisów prawa budowlanego. Organ przywołał art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), który nakłada na właściciela lub zarządcę obiektu obowiązek wykonywania co najmniej raz na 5 lat okresowej kontroli polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, którą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej. Komendant Wojewódzki podkreślił, że w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych, kontrolowany przedstawił badanie okresowe 5-letnie protokół z pomiarów elektrycznych, budynek mieszkalny – część lokatorska, ul. [...], data wykonania przeglądu październik 2012 r. wykonany przez uprawnione osoby. W 90 procentach wewnętrzna instalacja elektryczna składa się z dwóch obwodów elektrycznych w systemie zasilania TN-C z przewodów aluminiowych. Obwody elektryczne są wygrzane, a struktura przewodu aluminiowego ulega zmianom (utlenia się i kruszy), co powoduje wygrzanie się na stykach łączeniowych w puszkach monterskich i osprzęcie elektrycznym w lokalu. Instalacja o przewodach aluminiowych nie jest dostosowana do długotrwałej obciążalności prądowej, taka sytuacja stwarza zagrożenie pożarowe dla użytkowników. Ilość zastosowanych gniazd wtykowych 230 V w lokalach jest niewystarczająca do ilości odbiorników. W następstwie orzeczono jednoznacznie: "Obecny stan wewnętrznych instalacji elektrycznych w lokalach mieszkalnych w 90 procentach stanowi zagrożenie pożarowe i porażeniowe dla użytkowników", zleca się modernizację instalacji elektrycznej zgodnie z wskazaną normą oraz powinno się: "jak najszybciej wymienić wewnętrzną instalację elektryczną w lokalach mieszkalnych wraz z osprzętem, dostosowując do rzeczywistego obciążenia zasilania w układzie zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych oraz wg wskazanej normy". Ponadto w protokole z czynności kontrolno-rozpoznawczych stwierdzono, iż nie sprawdzono lokali nr [...]. Instalacja elektryczna w budynku stanowi całość infrastrukturalną, brak badania sprawności technicznej instalacji elektrycznej w wskazanych lokalach uznano za świadczący o jej złym stanie technicznym. Według organu, sytuacja w budynku stwarza zagrożenie pożarowe i porażeniowe. Organ podkreślił, że zasadność nałożonych na Spółdzielnię w decyzji obowiązków wynika z art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.), z których wynika, iż właściciel budynku zapewniając jego ochronę przeciwpożarową jest obowiązany przestrzegać przeciwpożarowych wymagań techniczno-budowlanych, instalacyjnych i technologicznych oraz zapewnić osobom przebywającym w budynku bezpieczeństwo i możliwość ewakuacji. W ocenie organu, argumentacja strony jakoby Spółdzielnia, jako właściciel budynku, nie posiadała uprawnień do ingerowania w stan techniczny instalacji technicznych w lokalach mieszkalnych, jest niezasadna. Strona bowiem, w protokole z czynności, określona została jako odpowiedzialna za stan bezpieczeństwa pożarowego całego budynku (do czego nie wniosła zastrzeżeń), jak również nie wykazała, iż określone w protokołach lokale stanowią wyodrębnioną z zasobów spółdzielni własność. Skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 czerwca 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2526/13, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. oddalił skargę. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że naruszenie przez właściciela lub zarządcę danego obiektu budowlanego § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, jest podstawą do wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 26 ust. 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Brak sprawności technicznej instalacji eklektycznych, odgromowych oraz wentylacyjnej i kominowej w budynkach przy ul. [...] i [...] w W. wynika z czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonej przez Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy. W czasie wymienionej kontroli przedstawiono protokół rocznej okresowej kontroli obiektu budowlanego opracowanego przez W. P., z którego wynika, że przy lokalu nr [...] instalacja elektryczna jest niesprawna, a jej stan jest zły. Istotnym dowodem w przedmiotowej sprawie jest także protokół z badania okresowego sporządzony przez T. G. oraz S. S. Z jego treści wynika, że obwody elektryczne są wygrzane a struktura przewodów albuminowych utlenia się i kruszy. Powoduje to wygrzanie się na stykach łączeniowych w puszkach monterskich i osprzęcie elektrycznym w lokalu. Instalacja nie jest dostosowania do długotrwałego obciążenia prądowego, co powoduje zagrożenie pożarowe dla użytkowników. Stan wewnętrznych instalacji eklektycznych w lokalach mieszkalnych w dziewięćdziesięciu procentach stanowi zagrożenie pożarowe i porażeniowe dla użytkowników. W protokole zawarto zalecenie jak najszybszej wymiany wewnętrznej instalacji eklektycznej w lokalach mieszkalnych wraz z osprzętem, dostosowując do rzeczywistego obciążenia zasilania. Wymienione dowody wypełniają dyspozycję § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Niedopuszczalne bowiem jest, aby w budynku mieszkalnym użytkować instalację i urządzenia niesprawne technicznie i niepoddawane okresowym kontrolom, jeżeli może się to przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia. Słusznie więc organ administracji publicznej stwierdził zagrożenie pożarowe w kontrolowanym budynku i wydał decyzję aby usunąć to zagrożenie. Są to okoliczności bezsporne w przedmiotowej sprawie, których skarżący nie podważa w złożonej skardze. Strona w postępowaniu bowiem nie kwestionuje stanu technicznego instalacji elektrycznej, tylko treść wydanej decyzji administracyjnej. Sąd podkreślił, że decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. składa się z dwóch punktów. W punkcie pierwszym zobowiązano skarżącą do zapewnienia pełnej sprawności technicznej instalacji elektrycznej w budynku potwierdzoną stosownym protokołem z przeprowadzonego badania. Natomiast w punkcie drugim nakazano przeprowadzić przegląd techniczny i czynności konserwacyjne instalacji w konkretnych wymienionych lokalach i w razie stwierdzenia nieprawidłowości doprowadzić do pełnej sprawności technicznej. Pomimo tak zbudowanej decyzji organu pierwszej instancji należy ją rozpatrywać całościowo. Jest ona bowiem skierowana aby doprowadzić do naprawy instalacji eklektycznej w całym budynku mieszkalnym. Okoliczności faktyczne sprawy, których skarżący nie kwestionuje, wskazują, że instalacja eklektyczna w zarządzanym przez spółdzielnię budynku jest w złym stanie technicznym. Grozi to powstaniem pożaru w budynku. Przez to powoduje zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Zdaniem Sądu niezasadne są argumenty spółdzielń, dotyczące tego, jakoby nie mogła dokonać czynności konserwacyjnych instalacji eklektycznych w poszczególnych lokalach wbrew woli ich właścicieli. Wobec tego według strony skarżącej zaskarżona decyzja została wydana w stosunku do podmiotu, który nie jest stroną. Skarżąca Spółdzielnia nie zauważa, że to na niej, jako na właścicielu i zarządcy budynku mieszkalnego spoczywa obowiązek zapewnienia sprawności instalacji elektrycznej w całym budynku. Obowiązki nałożone w zaskarżonej decyzji nie dotyczą urządzeń w poszczególnych lokalach, ale instancji jako całość w budynku (całej infrastruktury elektrycznej). Nie da się bowiem wad i usterek w instalacji elektrycznej przyporządkować do właściciela konkretnego lokalu, ale należy wymienić całą instalację. Jest rzeczą bowiem racjonalną, aby doprowadzić do sprawności technicznej całą instalację jednorazowo, a nie tylko jej wybrane elementy, w wybranych lokalach. W przeciwnym wypadku zagrożenie pożarowe w budynku nie zostałoby wyeliminowane w całości. Prawo spółdzielni do dostępu do lokali poszczególnych użytkowników wynika, z art. 61 ust. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz.U. z 2013 r. poz. 1222). Natomiast jeżeli lokal lub budynek wymaga remontu obciążającego spółdzielnię lub przebudowy, spółdzielnia może żądać od osób korzystających z tego lokalu lub budynku jego udostępnienia w celu wykonania koniecznych robót po wcześniejszym uzgodnieniu terminu (ust. 4). Wymienione przepisy mają moc prawną ustawy, a więc nie mogą ich zmienić wewnętrzne regulaminy wydane przez spółdzielnię mieszkaniową. Przyznają one spółdzielni mieszkaniowej dostęp do każdego lokalu mieszkalnego w celu usuwania nieprawidłowości w funkcjonowaniu instalacji elektrycznej. W konsekwencji zarzuty strony skarżącej, że nie ma dostępu do lokali aby usunąć stwierdzone nieprawidłowości są niezasadne. Sąd podniósł również, że decyzja Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej została skierowana do spółdzielni, a nie do właścicieli lokali mieszkalnych. Obowiązki nałożone w decyzji dotyczą całej instalacji elektrycznej w budynku, a nie jednej wyodrębnionej w konkretnym lokalu. To spółdzielnia jest właścicielem nieruchomości i zarządcą budynku mieszkalnego, a więc wszystkie prace dotyczą całości budynku, a nie poszczególnych lokali, na niej spoczywają. W skardze podniesiono, także że obowiązki nałożone na spółdzielnię zostały określone zbyt ogólnikowo. Taka okoliczność nie może być jednak podstawą do zastosowania art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a. Nakazanie [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] aby doprowadzić do pełnej sprawności technicznej instalację elektryczną w zarządzanym przez nią budynku jest wystarczające do wykonania. Decyzja tak sformułowana nadaje się także do egzekucji. Z omówionych już dowodów wynika, że instalacja elektryczna w całym budynku jest w złym stanie technicznym, grozi to wystąpieniem niebezpieczeństwem pożarowego. W związku z tym doprowadzenie instalacji elektrycznej do pełnej sprawności technicznej oznacza jej naprawę i wymianę aby nie powodowała żadnego zagrożenia dla mieszkańców poszczególnych lokali, co także podniesiono w uzasadnieniu decyzji. Drugi punkt decyzji (dotyczący obowiązku przeprowadzenia przeglądu technicznego i czynności konserwacyjnych) wiąże się z obowiązkiem aby doprowadzić całą instalację elektryczną do pełnej sprawności technicznej. Według strony skarżącej ten obowiązek został nałożony bez podstawy prawnej, ponieważ organ nie stwierdził konkretnych naruszeń przepisów przeciwpożarowych w podanych w decyzji lokalach. Jednakże skoro cały budynek jest użytkowany tak samo przez wszystkich właścicieli lokali, instalacja elektryczna jest jednakowa dla nich wszystkich i stwierdzenie, że w większości przypadków złego jego stanu technicznego to zasadnie należy zakładać, że także w nieskontrolowanych pomieszczeniach jest analogiczna sytuacja faktyczna. Dodatkowo w trakcie czynności kontrolno-rozpoznawczych stwierdzono brak badania sprawności technicznej instalacji elektrycznej w konkretnych wymienionych lokalach. Obowiązek poddawania instalacji elektrycznej okresowym badaniom wynika z art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, który przewiduje, że obiekty budowlane powinny być w czasie ich użytkowania poddawane przez właściciela lub zarządcę kontroli okresowej, co najmniej raz na 5 lat, polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego i przydatności do użytkowania obiektu budowlanego, estetyki obiektu budowlanego oraz jego otoczenia. Kontrolą tą powinno być objęte również badanie instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów. Wymieniony element decyzji należy także wiązać z obowiązkiem doprowadzenia całej w zarządzanym przez spółdzielnię budynkiem instalacji elektrycznej do pełnej sprawności technicznej. Ponadto zgodnie z zacytowanym już § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów, w obiektach zabronione użytkowanie instalacji i urządzeń niepoddawanych okresowym kontrolom, o zakresie i częstotliwości wynikających z przepisów prawa budowlanego. Brak przeglądu technicznego instalacji elektrycznej co do niektórych konkretnych lokali określonych w decyzji jest naruszeniem wymienionego przepisu rozporządzenia. Słusznie więc organ zobowiązał skarżącą do przeprowadzenia przeglądu technicznego instalacji elektrycznej w niesprawdzonych lokalach i następnie ewentualnie dokonanie czynności konserwacyjnych. W ocenie Sądu, w sytuacji gdy nałożone obowiązki przez organ dotyczą ochrony przeciwpożarowej, polegającej na realizacji przedsięwzięć mających na celu ochronę życia, zdrowia, mienia lub środowiska przed pożarem, lub innym miejscowym zagrożeniem, to zapewnienie bezpieczeństwa mieszkańcom budynku winno być dla spółdzielni priorytetem. W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt naruszenia przepisów przeciwpożarowych we wskazanych w decyzji budynkach oraz konieczność dostosowania aktualnego stanu do wymogów określonych prawem. Skargę kasacyjną od wyroku WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. zaskarżając wyrok w całości 1. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zarzucił naruszenie prawa materialnego: • art. 26 ust. 1 pkt 1 u.p.s.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, polegające na uznaniu, iż Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy uprawniony jest do nakazania skarżącej usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie, podczas gdy organy administracji nie ustaliły występowania uchybień, a jedynie przypuszczają o ich istnieniu, • § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że przepis ten znajduje zastosowanie w sytuacji gdy nie ustalono, czy nieprzeprowadzenie okresowej kontroli wynikającej z przepisów prawa budowlanego może przyczynić się do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzeniania ognia, • § 18 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 55 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych poprzez jego niezastosowanie, co doprowadziło do uznania, iż to na skarżącej, jako właścicielu budynku, spoczywa obowiązek doprowadzenia do pełnej sprawności technicznej instalacji elektrycznej w konkretnych lokalach znajdujących się w budynku, podczas gdy obowiązek utrzymania właściwego stanu technicznego instalacji elektrycznej w lokalach spoczywa na ich użytkownikach, zgodnie z § 18 ust. 2 pkt 4 powołanego rozporządzenia, a nałożony obowiązek doprowadzenia instalacji w lokalach do pełnej sprawności (w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości) dotyczy właśnie tylko części instalacji w tych lokalach, a funkcjonowanie tej części instalacji nie ma wpływu na funkcjonowanie instalacji w częściach wspólnych; 2. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: • art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę [...] Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]", mimo istnienia przesłanek stwierdzenia nieważności decyzji Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] września 2013 r., oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2013 r. określonych w art. 156 § 1 pkt 2, 4 oraz 5 k.p.a., • art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. poprzez wydanie wyroku oddalającego skargę [...] Mieszkaniowej MSM "[...]", mimo istniejących przesłanek do jej uwzględnienia w postaci naruszeń prawa mających wpływ na wynik sprawy, których dopuściły się organy administracji publicznej obydwu instancji, w szczególności naruszeń art. 6, 7, 28, 77 § 1, 80, 107 § 3 oraz 138 § 2 k.p.a. Skarżąca kasacyjnie Spółdzielnia wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy WSA w Warszawie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 1 w związku z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje środki odwoławcze od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych w granicach ich zaskarżenia, a z urzędu bierze jedynie pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie dostrzeżono okoliczności wskazujących na nieważność postępowania sądowoadministracyjnego. Skarga kasacyjna nie jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, chociaż z nie wszystkimi poglądami w niej wyrażonymi należy się zgodzić. W pierwszej kolejności przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej, należy ustalić co było przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdyż jest to niezbędne do oceny zaskarżonego wyroku. Zgodnie z chronologią zdarzeń w tej sprawie, Komendant Miejski Państwowej Straży Pożarnej m.st. Warszawy decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. nałożył na [...] Spółdzielnię Mieszkaniową "[...]" w W. określone obowiązki zawarte w pkt 1 i 2 osnowy decyzji. Pismem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Spółdzielnia "[...]" złożyła odwołanie wyraźnie zaznaczając, że zaskarżoną ww. decyzję z dnia [...] lipca 2013 r. "w części, tj. w zakresie pkt 2 tej decyzji, nakazującego przeprowadzenie w budynku przy ul. [...] w W. czynności konserwacyjnych instalacji elektrycznej w lokalach oznaczonych nr [...], a w razie stwierdzenia nieprawidłowości doprowadzenie do pełnej sprawności technicznej". W związku z powyższym Spółdzielnia "[...]" wnosząca odwołanie, wnioskowała o uchylenie decyzji I instancji w części dotyczącej pkt 2 i umorzenie postępowania w tym zakresie, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 2 decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Mazowiecki Komendant Wojewódzki Państwowej Straży Pożarnej decyzja z dnia [...] września 2013 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w całości, chociaż w uzasadnieniu decyzji zaznaczył, że wniesione odwołanie dotyczyło jedynie pkt 2 decyzji. W skardze z dnia 21 października 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję MKWPSP z dnia [...] września 2013 r. [...] Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w W. wnosi o: – stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, oraz o stwierdzenie nieważności decyzji pierwszej instancji, tj. decyzji KMPSP m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2013 r., ewentualnie o: – uchylenie zaskarżonej decyzji MKWPSP w całości oraz o: – uchylenie decyzji pierwszej instancji, tj. decyzji KMPSP m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2013 r. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku (s. 1–2) Sąd zauważa, że odwołanie od decyzji pierwszej instancji zostało wniesione jedynie w zakresie pkt 2 decyzji, jednak dalej na s. 7 uzasadnienia dochodzi do przekonania, że "pomimo tak zbudowanej decyzji organu pierwszej instancji należy ją rozpatrywać całościowo". W skardze kasacyjnej z dnia 20 sierpnia 2014 r. [...] Spółdzielnia "[...]" wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 czerwca 2014 r. zaskarża w całości. Z uzasadnień skargi kasacyjnej wynika, że zarzuty w niej zawarte odnoszą się zarówno do punktu 1 i 2 decyzji KMPSP m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2013 r. Z powyższej analizy stanu faktycznego sprawy jednoznacznie wynika, że decyzja pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2013 r. w części dotyczącej pkt 1 stała się ostateczna, ponieważ wniesione odwołanie dotyczyło wyłącznie pkt 2 tej decyzji. Nie mógł więc organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] września 2013 r. stwierdzić, że utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję w całości. Tym samym przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym nie mogła być decyzja MKWPSP z dnia [...] września 2013 r. w części odnoszącej się do pkt 1 decyzji organu pierwszej instancji z dnia [...] lipca 2013 r. ani sama ta decyzja w części odnoszącej się do pkt 1. W związku z powyższym skarga kasacyjna może być rozpoznana jedynie w tej części, która dotyczy pkt 2 decyzji KMPSP m.st. Warszawy z dnia [...] lipca 2013 r. Bezspornym jest, że w lokalach nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., nie była w wymaganym terminie, zgodnie z art. 62 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. przeprowadzona okresowa kontrola, co ujawniono w trakcie przeprowadzanych czynności kontrolno-rozpoznawczych w dniu 16 lipca 2012 r. W pkt 2 decyzji KMPSP z dnia [...] lipca 2013 r. organ nałożył na skarżącą obowiązek przeprowadzenia przeglądu technicznego i czynności konserwacyjnych instalacji elektrycznej w razie stwierdzenia nieprawidłowości oraz doprowadzić do pełnej sprawności technicznej w ww. lokalach. Nakładając powyższe obowiązki organ powołał się na art. 62 ust. 1 pkt 2 Pr.bud., art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o ochronie przeciwpożarowej oraz na § 4 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów. Kwestionowana decyzja z dnia [...] lipca 2013 r. została wydana na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej. Z zakresem nałożonych obowiązków w pkt 2 decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. nie zgadza się skarżąca, gdyż organy nie stwierdziły nieprawidłowości w instalacji elektrycznej w wymienionych tam lokalach, a o złym stanie technicznym tej instalacji ma świadczyć sam fakt braku przeprowadzenia określonej kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. Stanowisko to zaakceptował organ odwoławczy, jak i Sąd pierwszej instancji w zaskarżonym wyroku, co musi budzić wątpliwości w stanie faktycznym tej sprawy i w świetle powołanych przepisów, bowiem § 4 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia z 7 czerwca 2010 r. zabrania użytkowania instalacji, urządzeń niesprawnych technicznie, niepoddawanych okresowym kontrolom o zakresie i częstotliwości wynikających z przepisów prawa budowlanego, jeżeli może to się przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzeniania ognia. Przepis powyższy mógłby mieć tu zastosowanie, gdyby stwierdzono, że w przedmiotowych lokalach jest użytkowana instalacja lub urządzenia techniczne niesprawne technicznie, niepoddawane okresowym kontrolom, jeżeli może to się przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzeniania ognia. Jednak jedyne co można ustalić, to że instalacja w przedmiotowych lokalach nie była poddana okresowej kontroli, natomiast pozostałe elementy tego przepisu nie zostały ustalone, ponieważ nie była przeprowadzona kontrola, jak trafnie podnosi się w skardze kasacyjnej. Brak wyjaśnienia stanu faktycznego, tzn. ustalenie w jakim stanie technicznym jest instalacja w przedmiotowych lokalach uniemożliwiał wydanie decyzji wyłącznie w oparciu o przypuszczenia, że instalacja jest niesprawna i może się przyczynić do powstania pożaru, wybuchu lub rozprzestrzenienia ognia. Brak przeprowadzenia okresowej kontroli w lokalach wymienionych w pkt 2 decyzji z dnia [...] lipca 2013 r., obciąża użytkowników tych lokali przez to, że nie udostępnili lokali w celu umożliwienia przeprowadzenia okresowej kontroli oraz Spółdzielnię "[...]" jako właściciela i zarządcę budynku, że nie wyegzekwował tego obowiązku, co wynika z art. 61 i 62 ust. 1 Pr.bud. oraz § 53 i § 55 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 sierpnia 1999 r. w sprawie warunków technicznych użytkowania budynków mieszkalnych. Drugim problemem podnoszonym przez skarżącą jest to, czy organy Państwowej Straży Pożarnej mogły w pkt 2 decyzji z dnia [...] lipca 2013 r. nałożyć na Spółdzielnię "[...]" obowiązek wykonania czynności konserwacyjnych instalacji elektrycznej w lokalach tam wymienionych w razie stwierdzenia nieprawidłowości i doprowadzić do pełnej sprawności technicznej. Należy zgodzić się z poglądem wyrażanym w skardze kasacyjnej, iż nałożenie na skarżącą obowiązku w powyższym zakresie narusza § 18 ust. 2 pkt 4 w zw. z § 55 pkt 2 ww. rozporządzenia MSWiA z dnia 16 sierpnia 1999 r., zgodnie z którymi to przepisami do obowiązków użytkownika lokalu należy utrzymywać właściwy stan techniczny instalacji i urządzeń elektrycznych w lokalu, czego nie można utożsamiać z obowiązkami właściciela budynku w zakresie właściwego utrzymania stanu technicznego instalacji elektrycznej, określonymi w § 55 tego rozporządzenia. W związku z powyższym trafny jest również zarzut skargi kasacyjnej naruszenia art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy o Państwowej Straży Pożarnej poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, ponieważ w niniejszej sprawie w lokalach wymienionych w pkt 2 decyzji z dnia 22 lipca 2013 r. nie stwierdzono uchybień w związku z czym nie było podstaw do stwierdzenia naruszenia przepisów przeciwpożarowych. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia MSWiA z dnia 24 października 2005 r. w sprawie czynności kontrolno-rozpoznawczych przeprowadzonych przez Państwową Straż Pożarną (Dz.U. z 2005 r. Nr 225, poz. 1934), warunkiem właściwego przeprowadzenia czynności kontrolno-rozpoznawczych jest miedzy innymi: – zapoznanie się z dokumentacją dotyczącą zakresu czynności i przeprowadzanymi przez kontrolowanego ewidencjami, – zapoznanie się ze stanem obiektów urządzeń i innych składników majątkowych będących przedmiotem czynności. Natomiast stosownie do § 9 ust. 1 rozporządzenia kontrolujący ustala stan faktyczny na podstawie zebranych w toku czynności dowodowych. Jak wynika z powyższych rozważań były podstawy do wydania wyroku przez Sąd pierwszej instancji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ p.p.s.a., a nie oddalenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny natomiast podziela pogląd, że były w tej sprawie podstawy do wydania orzeczenia w oparciu o art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 188 w związku z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ oraz art. 203 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.