II OZ 285/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku W. K. z dnia 5 lipca 2024 r. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r. sygn. akt II OZ 285/24 oddalającego zażalenie W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 320/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r. nr WOP.7721.50.2023.AH w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki rozbudowanej i nadbudowanej części budynku postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia.

Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. akt II OZ 285/24 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 marca 2024 r., sygn. akt II SA/Bk 320/23 w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 5 kwietnia 2023 r. w przedmiocie nakazania wykonania rozbiórki rozbudowanej i nadbudowanej części budynku. Pełnomocnik strony skarżącej pismem z dnia 5 lipca 2024 r. wniósł o dokonanie wykładni ww. postanowienia przez precyzyjne wskazanie co to, zdaniem Sądu, znaczy "brakujący" odpis skargi kasacyjnej, albowiem z treści postanowienia, w ocenie wnioskodawcy, to nie wynika. Wniesiono o wyjaśnienie tego pojęcia w ścisłej kompozycji do liczby wniesionych odpisów skargi kasacyjnej oraz precyzyjnego wskazania liczby stron, która w tym postępowaniu występuje – w rozumieniu art. 47 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. II OZ 285/24 nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej: p.p.s.a. Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. przepis ten stosuje się odpowiednio do postanowień. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa jak i doktryny, konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wniosek o wykładnię orzeczenia nie może zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu, czy wyjaśniania znaczenia użytych w uzasadnieniu orzeczenia słów. Wykładni podlega sentencja orzeczenia, zaś wątpliwości co do jego uzasadnienia wyjaśniane mogą być w trybie art. 158 jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne dla dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (por. post. NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07). Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie zmierza do udzielania odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (post. NSA z 16 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1011/07). Zważywszy na powyższe, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni postanowienia z dnia 18 czerwca 2024 r., sygn. akt II OZ 285/24. Zarówno bowiem sentencja kwestionowanego postanowienia, jak i jego uzasadnienie są sformułowane w sposób czytelny. Nie zachodzą wątpliwości co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. W sposób jasny wskazano przedmiot sprawy oraz sposób rozstrzygnięcia, a w uzasadnieniu podstawę prawną, jak również motywy, jakimi kierował się Sąd zajmując stanowisko w rozpoznawanej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę kasacyjną W.K. z uwagi na niewykonanie przez niego wezwania do nadesłania brakującego odpisu skargi kasacyjnej we wskazanym przez Sąd terminie. Zauważył, że brak odpisu skargi kasacyjnej uniemożliwiał nadanie jej prawidłowego biegu, gdyż obowiązkiem Sądu było doręczenie odpisu skargi kasacyjnej występującym w sprawie uczestnikom postępowania. Uzasadnienie wniosku o dokonanie wykładni postanowienia sprowadza się zaś w istocie do udzielenia stronie wnioskującej odpowiedzi na postawione przez nią pytania, co nie mieści się w pojęciu wykładni postanowienia i jest niedopuszczalne. Ze wskazanych wyżej przyczyn, wobec braku podstaw do dokonania wykładni postanowienia, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 166 oraz 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.