II OZ 268/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 786/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 786/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę M. M. (dalej "skarżący") na decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia [...] września 2019 r. w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że zarządzeniem z dnia 10 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie skargi podpisanej przez skarżącego wraz z jej 1 odpisem, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Poinformowano skarżącego o wykreśleniu pełnomocnika. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2020 r. ponowiono wezwanie z dnia 10 stycznia 2020 r. dodatkowo wzywając o podpisanie pisma z dnia 10 stycznia 2020 r. z uwagi na fakt, iż stanowi ono kserokopię. Wspomniane pismo zostało złożone celem sprostowania omyłek zawartych w piśmie strony z dnia [...] stycznia 2020 r. Sąd zaznaczył, że skarżący został wezwany do nadesłania podpisanej osobiście skargi i nadesłania jej jednego odpisu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do dnia wydania zaskarżonego postanowienia powyższe wezwanie nie zostało wykonane. Termin w tym zakresie upłynął względem strony z dniem [...] kwietnia 2020 r. wobec czego Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej p.p.s.a.) odrzucił wniesioną skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie. Skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło z uwagi na skumulowanie się przyczyn takich jak awaria drukarki, ogólnoświatowa epidemia oraz fakt przebywania skarżącego za granicą (D., [...]). W uzasadnieniu zażalenia skarżący opisał wpływ tych przyczyn na jego sytuację życiową skupiając się zwłaszcza na niebezpieczeństwie związanym z pandemią. Skarżący podniósł, że zaskarżone postanowienie zamyka mu prawo do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Prawidłowe wszczęcie oraz kontynuowanie postępowania przed sądem administracyjnym uzależnione zostało od zachowania właściwej formy, czasu oraz miejsca dokonywania poszczególnych czynności procesowych. Jak stanowi art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w 7-dniowym terminie, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.). W pierwszej kolejności należy wskazać, że w niniejszym postępowaniu Sąd nie zajmował się ocenianiem przesłanek, które mogą wskazywać na uchybienie terminowi do dokonania czynności procesowej w sposób niezawiniony przez stronę. Oceniając postanowienie o odrzuceniu skargi Naczelny Sąd Administracyjny sprawdza jedynie czy Sąd I instancji prawidłowo zastosował przepisy w tym zakresie, biorąc pod uwagę stan faktyczny sprawy. Rozpoznając sprawę w tak rozumianych ramach NSA doszedł do wniosku, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis w znaczeniu powszechnie używanym jest to napisany lub uwierzytelniony własnoręczny znak. Skarżący został wezwany przez Sąd do podpisania złożonej skargi lub nadesłania jej kopii opatrzonej własnoręcznym podpisem. W terminie wyznaczonym w zarządzeniu z dnia 3 marca 2020 r. skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych, a zatem zaistniała obligatoryjna przesłanka do odrzucenia skargi wskazana w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.