II OZ 253/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 30 października 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 389/19 o odrzuceniu zażalenia T.L. w sprawie ze skargi T.L. na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z [...] czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin postanawia: 1. sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 30 października 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 389/19 w ten sposób, że w miejsce słów "na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie" wpisać słowa "na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie", 2. oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 4 września 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie umorzył postępowanie w sprawie ze skargi T.L. (dalej: skarżący) na postanowienie Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z [...] czerwca 2019 r. w przedmiocie nałożenia grzywny za nieokazanie przedmiotu oględzin. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie. Zarządzeniem z 1 października 2019 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z 4 września 2019 r., w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Zaskarżonym obecnie postanowieniem z 30 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie z 4 września 2019 r. Sąd I instancji wskazał, że skarżący, pomimo wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie podnosząc argumenty dotyczące zgodności z prawem postanowienia Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z [...] czerwca 2019 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W tej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarżący, pomimo skutecznego wezwania nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. Z przepisów ustawy p.p.s.a. wynika obowiązek poniesienia przez stronę kosztów toczącego się z jej inicjatywy postępowania. Przejawem tej zasady jest między innymi obowiązek uiszczenia wpisu, w tym również wpisu od zażalenia. Brak wykonania obowiązku w tym zakresie powoduje, że sąd administracyjny nie może rozpoznać wnoszonych przez stronę pism. Wyjątkiem od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych jest instytucja prawa pomocy. W niniejszej sprawie skarżący nie występował o przyznanie prawa pomocy. Ponadto przedmiotowa sprawa nie jest jedną ze spraw, które podlegają ustawowemu zwolnieniu z kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Skarżący był więc zobowiązany ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu (art. 199 p.p.s.a.), w tym między innymi uiścić wpis sądowy od zażalenia. Nieopłacone zażalenie podlegało odrzuceniu, o czym prawidłowo orzekł Sąd I instancji. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie. O sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu Sądu I instancji, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 156 § 1 i 3 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.