II OZ 251/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt II SA/Gl 756/16 w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. L. na pismo Starosty Będzińskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy J. L. (dalej również jako "skarżący") w sprawie ze skargi J. L. na pismo Starosty Będzińskiego z dnia [...] czerwca 2016 r., w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że na podstawie art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. Oczywista bezzasadność polega na tym, że bez konieczności dokładniejszego badania, czy też oceny merytorycznej niewątpliwym jest, że skarga podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie jak wskazał Sąd I instancji skarga jest bezzasadna, z tego powodu, że nie mieści się w kognicji sądu administracyjnego. Zażalenie na postanowienie z dnia [...] stycznia 2017 r. złożył J. L., zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Stosownie do treści art. 247 p.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi. O oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OZ 273/08 oraz z dnia 14 lutego 2012 r., sygn. akt II GZ 41/12; J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 572, Jagielska M., Jagielski J., Gołaszewski P., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. Hauser R., Wierzbowski M., Warszawa 2011, s. 803, M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.). W przedmiotowej sprawie skarżący złożył skargę na pismo Starosty Będzińskiego z dnia [...] czerwca 2016 r. Skarga tego typu nie mieści się w katalogu aktów lub czynności określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. o czym przesądził już Sąd I instancji odrzucając ją postanowieniem z dnia 3 października 2016 r. Odnosząc się do treści zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że nie neguje trudnej sytuacji materialnej skarżącego i przyczyną rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie nie jest ocena jego kondycji finansowej. Sąd podzielił stanowisko zawarte w uzasadnieniu postanowienia WSA z 9 stycznia 2017 r. ze względu na treść art. 247 p.p.s.a., który słusznie został wskazany jako podstawa do odmówienia skarżącemu przyznania prawa pomocy w niniejszej sprawie. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.