II OZ 213/25

Dnia 19 marca 2025 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 września 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 937/24 o odrzuceniu skargi M.S. na postanowienia Wojewody Małopolskiego z dnia 30 kwietnia 2024 r., znak: WI-I.7840.2.43.2024.DA w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 września 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 937/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Krakowie odrzucił skargę M.S. na postanowienia Wojewody Małopolskiego z 30 kwietnia 2024 r., znak: WI-I.7840.2.43.2024.DA, w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W postanowieniu sądu pierwszej instancji wskazano, że zarządzeniem z 19 lipca 2024 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone w dniu 31 lipca 2024 r. Brak fiskalny nie został uzupełniony, a to skutkowało odrzuceniem skargi. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, na podstawie art. 173 § 1 w zw. z art. 194 § 1 pkt 1a i art. 194 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024, poz. 935; Ppsa – skarżący w złożonym zażaleniu przywołał nieaktualny publikator ustawy – uwaga Sądu), zaskarżając je w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postepowania, tj. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 83 Ppsa oraz art. 220 § 3 Ppsa, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem strona nie uchybiła terminowi do uiszczenia wpisu. Skarżący wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a jedynie z daleko posuniętej ostrożności procesowej, na wypadek, gdyby sąd nie dostrzegł przesłanek, aby uchylić postanowienie z 11 września 2024 r. wnosi o przywrócenie terminu do uiszczenia opłaty od wpisu w niniejszej sprawie w wysokości 100 zł, jednocześnie załączając dowód uiszczenia wpisu od skargi, dokonanego 16 października 2024 r. W zażaleniu wskazano, że pełnomocnik skarżącego jedynie omyłkowo przedłożył do WSA w Krakowie pismo stanowiące uzupełnienie braków formalnych i fiskalnych skargi bez podpisu pełnomocnika. Jednocześnie wskazuje, że wraz z niniejszym pismem został złożony wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, wraz z dokonaniem czynności, której rzekomo strona uchybiła, tj. uiszczeniem należnej opłaty w wysokości 100 zł, albowiem w okresie, kiedy biegł termin do uiszczenia wpisu oraz do chwili bezpośrednio poprzedzającej uiszczenie wpisu skarżący z uwagi na piętrzące się obiektywne przeszkody, nie był w stanie uiścić terminowo wpisu, ponieważ był z jednej strony przeświadczony i przekonany, że wpis został uiszczony, natomiast stan zdrowia po przebytym zakażeniu COVID-19 i retrowirusami, powodował niemożność codziennego funkcjonowania i podejmowania jakichkolwiek czynności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 Ppsa od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 Ppsa sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 Ppsa w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Skarżący zasadnie został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w trybie art. 220 § 1 Ppsa. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 31 lipca 2024 r., a zatem termin do dokonania czynności upływał z dniem 7 sierpnia 2024 r. Z okoliczności sprawy wynika, że w zakreślonym terminie ani pełnomocnik, ani skarżący nie uzupełnili braku fiskalnego skargi, co obligowało sąd pierwszej instancji do jej odrzucenia, stosownie do art. 220 § 3 Ppsa. Nie ma tutaj znaczenia, co podniósł pełnomocnik w zażaleniu, że pozostawał on w przekonaniu, że to skarżący uiścił wpis od skargi, albowiem dowodu na tę czynność brak jest w aktach sprawy. Natomiast przyczyny, które legły u podstaw nieuiszczenia wpisu w terminie są okolicznościami, które mogą być podnoszone przy rozpoznaniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, który to wniosek pełnomocnik skarżącego złożył – co wynika z akt sprawy – w zażaleniu. Złożony przez pełnomocnika wniosek w tym przedmiocie zostanie przez sąd wojewódzki rozpoznany oddzielnym postanowieniem. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w sentencji.