II OZ 1794/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 202 5 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 września 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 2544/24 o odrzuceniu zażalenia K.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2024 r. nr 867/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: 1. oddalić zażalenie K.P., 2. odrzucić zażalenie R.P.

Zaskarżonym postanowieniem z 17 września 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił, jako sporządzone osobiście, zażalenie K.P. na postanowienie tego Sądu z 21 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej K.P. od postanowienia WSA w Warszawie z 23 maja 2024 r. o odrzuceniu skargi K.P. w sprawie ze skargi K.P. i R.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 25 lipca 2024 r. nr 867/2024 w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Sąd I instancji powołując się na treść art. 194 § 1 pkt 7, art. 194 § 4, art. 175 § 2-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa) wskazał, że zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Skoro w niniejszej sprawie K.P. sporządziła zażalenie osobiście, to w ocenie Sądu należało uznać je za niedopuszczalne. To zaś skutkowało jego odrzuceniem. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli K.P. i R.P. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie K.P. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 194 § 4 Ppsa zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jak wynika z akt sprawy skarżąca wraz z doręczeniem jej postanowienia z 21 lipca 2025 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej została pouczona o terminie i sposobie jego zaskarżenia, w tym o obowiązku wynikającym z treści art. 194 § 4 Ppsa (pkt 5 pouczenia). Mimo to zażalenie skarżącej na postanowienie z 21 lipca 2025 r. nie czyni zadość wskazanemu powyżej obowiązkowi. Skarżąca nie wykazała przy tym, aby należała do katalogu podmiotów zwolnionych z tego obowiązku na podstawie art. 175 § 2 Ppsa. Jednocześnie istotnym jest, że niedopełnienie warunku sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego jest brakiem nieusuwalnym powodującym odrzucenie zażalenia. Mając powyższe na względzie Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że istniała podstawa do odrzucenia zażalenia skarżącej, które naruszało przymus adwokacko-radcowski. Z tych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 Ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącej, o czym orzeczono w punkcie 1 sentencji. Zażalenie wniesione natomiast przez R.P. podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę niebędącą adresatem zaskarżonego postanowienia, ponieważ skutki procesowe dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia – w tym przypadku wyłącznie K.P. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.