II OZ 1779/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 202 5 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K., D.K., K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1672/25 o odrzuceniu skargi D.K. i K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 16 kwietnia 2025 r. nr 435/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P., 2. odrzucić zażalenia D.K. i R.P.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 6 sierpnia 2025 r. sygn. akt VII SA/Wa 1672/25 odrzucił skargę D.K. i K.P. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 kwietnia 2025 r. nr 435/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki. Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej Ppsa). D.K., D.K., K.P. i R.P. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenia D.K. i K.P. nie zasługują na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 Ppsa skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Stosowanie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa, Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd I instancji prawidłowo ocenił, że skarżące wniosły skargę do Sądu Administracyjnego po terminie, o jakim mowa w art. 53 § 1 Ppsa. Decyzja Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 16 kwietnia 2025 r. została bowiem doręczona pełnomocnikowi skarżących 8 maja 2025 r., co wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki listownej. Mając jednak na uwadze, że trzydziestodniowy termin w jakim skarżące mogły skutecznie złożyć skargę na ww. rozstrzygnięcie organu wypadł w sobotę (7 czerwca 2025 r.), za ostatni dzień terminu należało zgodnie z art. 83 § 2 Ppsa przyjąć następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Termin do wniesienia skargi upłynął zatem 9 czerwca 2025 r. (poniedziałek). Tymczasem skarżące wniosły skargę 11 czerwca 2025 r., co wynika z daty nadania pisma w urzędzie pocztowym. W tym stanie rzeczy prawidłowo ustalono, że skarga została wniesiona po terminie. Podnoszone w zażaleniach okoliczności dotyczące prawidłowości podejmowanych przez organ działań na etapie postępowania administracyjnego oraz kwestionujące prawidłowość podjętego rozstrzygnięcia pozostają bez wpływu na ustalenie, że skarżące uchybiły terminowi określonemu w art. 53 § 1 Ppsa, co z kolei obligowało Sąd I instancji do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 Ppsa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1 sentencji. Zażalenia wniesione natomiast przez D.K. i R.P. podlegały odrzuceniu jako niedopuszczalne. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność zażalenia może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą m.in. wówczas, gdy zażalenie na postanowienie zostanie wniesione przez osobę, do której nie skierowano tego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi D.K. i K.P. dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. D.K. i R.P. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażaleń na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Naczelny Sąd Administracyjny do odrzucenia wniesionych przez ww. osoby zażaleń jako niedopuszczalnych. Dlatego też Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ppsa orzekł, jak w punkcie 2 sentencji.