II OZ 176/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Barbara Adamiak, po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. D. i B. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2536/19 w przedmiocie odrzucenia skargi Z. D. i B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 grudnia 2018 r. znak ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 grudnia 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 2536/19 odrzucił skargę Z. D. i B. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 grudnia 2018 r., znak ... w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności postanowienia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że Z. D. i B. D. wnieśli 26 lutego 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 grudnia 2018 r., znak ... Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału VII z 22 marca 2019 r. wezwano skarżących do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Po zakończeniu postępowania w przedmiocie prawa pomocy skarżących 14 listopada 2019 r. wezwano do wykonania solidarnie prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 22 marca 2019 r. Wezwania wraz ze stosownym pouczeniem doręczono obojgu skarżącym 20 listopada 2019 r., zatem termin do uiszczenia wpisu upływał 27 listopada 2019 r. Jak wynika z informacji uzyskanej z Rejestru Opłat Sądowych (k. 82), do 8 grudnia 2019 r. nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Pismem z 27 listopada 2019 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący oświadczyli, że cofają skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny wywiódł, że skarżący zostali wezwani do uiszczenia wpisu i w terminie nie dopełnili tego obowiązku. Jednocześnie Sąd nie mógł uwzględnić wniosku skarżących o cofnięcie skargi, albowiem tylko skutecznie wniesioną skargę – a zatem taką, której braki formalne zostały uzupełnione – można cofnąć. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący powołali się na cofnięcie skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.). Do warunków wymaganych przez przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - uiszczenie wpisu od skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący (z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a) wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże Sąd, o ile nie zostanie uznana za zmierzającą do obejścia prawa lub skutkującą utrzymaniem w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jak stanowi natomiast art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W konsekwencji powyższego należy przyjąć, że cofnięcie skargi jako czynność dyspozycyjna strony (rozumiana jako wyraz przyznanego prawa do rozporządzalności skargą) może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącym w dniu 20 listopada 2019 r. Termin do wykonania wezwania Sądu do uiszczenia wpisu sądowego upłynął w dniu 27 listopada 2019 r. W wyżej wskazanym terminie skarżący nie uiścili wpisu sądowego. Skarga ta zawierała zatem braki uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu a co za tym idzie nie mogła zostać skuteczne cofnięta. Powołane powyżej okoliczności obligowały Sąd pierwszej instancji do uznania, że stan faktyczny przedmiotowej sprawy wypełnia przesłankę z art. 220 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z powodu nieuiszczenia wpisu sadowego w wyznaczonym terminie. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, oddalił zażalenie, mając na uwadze art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. ----------------------- 3